REVIEW: SAVATAGE, Fight For The Rock

 

SAVATAGE, Fight For The Rock (1986)

Atlantic

Πόλεμος με τον κόσμο!

Μετέφρασα τον τίτλο του άλμπουμ των ομόσταυλων τους τότε Manowar (αμφότεροι στης Atlantic/ATCO Records) από το ερχόμενο έτος, γιατί αυτά τα δύο άλμπουμ έχουν φάει τη λάσπη με τη μπετονιέρα. Εδώ ίσως είναι πιο δικαιολογημένο, αφού το τρίτο πλήρες άλμπουμ των τεσσάρων τύπων από την Tampa της Florida είναι ό,τι πιο κακό (μέτριο ή κακώς εννοούμενο AOR, και εγώ δε ξέρω τί άλλο στη δισκογραφία τους). Ας αρχίσουμε από την αμερικανιά στο εξώφυλλο, με τη κλασική φωτογραφία εμπνευσμένη από την έπαρση των Αμερικανών με τη σημαία τους στην Iwo Jima, κατά τη μάχη του Ειρηνικού στον Β' Π.Π. Έχει χρησιμοποιηθεί κι από τους Uriah Heep το 1980, κάτι ανάλογο, στο πιο πειραματικό ή μέτριο άλμπουμ τους τότε. Οπότε, δε ξεκινάμε καλά! Η αμφίβολη φήμη του δίσκου αυτού προηγείται πάντα της όποιας αξίας του.

Η όποια αυτή αξία έχει τέσσερα μέρη: Fight for The Rock, Crying for Your Love, Hyde, και πολύ κλασικό για μένα, Red Light Paradise. Η διασκευή στο Wishing Well των Free είναι το πέμπτο, αλλά εκτός συναγωνισμού, αίτιο να ακούσεις αυτό το... μείγμα. Το Day After Day είναι επίσης διασκευή στους Badfinger — δύο διασκευές σε ένα άλμπουμ; Μάλιστα! Τέσσερα στα δέκα, λοιπόν, ανάλογη και η βαθμολογία του, γιατί από εκεί και πέρα δεν είναι πολύ σόι η δουλειά αυτή.

Λογικό που κόντεψε να διαλυθεί το συγκρότημα τότε. Βάλανε μυαλό υπό το φόβο της διάλυσης και «η αίθουσα του βασιλιά του βουνού» λάμπει μέσα από το σκοτεινό αυτό τούνελ, που τους έμπλεξαν μάνατζερ, δισκογραφικές και η δική τους άγνοια κινδύνου.

English:

War Against the World!

I translated the title of the album by their then-homies, Manowar (both under Atlantic/ATCO Records), starting from next year, because these two albums have been heavily criticized like a cement mixer throwing mud. Perhaps it's more justified here, since the third full-length album by the four guys from Tampa, Florida, is the worst—either mediocre or badly understood AOR, and I honestly don't know what else to call it in their discography.

Let's start with the Americanism on the cover: the classic photo inspired by American bravado, featuring the flag at Iwo Jima during the Pacific battle in World War II. This image was also used by Uriah Heep in 1980, on a somewhat experimental or mediocre album of theirs at the time. So, we're not off to a good start! The dubious reputation of this record always precedes any notion of its value.

And its value, if any, has four parts: Fight for The Rock, Crying for Your Love, Hyde, and, very personally for me, Red Light Paradise. Covering Wishing Well by Free is the fifth track, but outside the competition, an odd choice that makes you listen to this... mishmash. Day After Day is also a cover—this time by Badfinger—two covers on one album? Exactly! So, a score of four out of ten, which matches my rating, because beyond that, the work just isn't very good.

It's understandable that the band nearly disbanded at that point. They woke up, out of fear of breaking up, and "the hall of the king of the mountain" shines through this dark tunnel that their manager, record labels, and their own ignorance of danger dragged them into.

Τάκης "Ε-Μortal One" Γιώτης