REVIEW: ACCEPT, Restless And Wild

 

ACCEPT, Restless And Wild (1982)

Brain

Ποιοί έπαιζαν έτσι τότε; Μόνο αυτοί στην ηπειρωτική Ευρώπη, τουλάχιστον. Στην γηραιά Αλβιώνα υπήρχαν κι εκεί παρόμοια, αλλά όχι ίδια ηχητικά δείγματα. Οι πέντε μουσικοί από το όμορφο (χαχα), βιομηχανικό Solingen της (τότε) Δυτικής Γερμανίας, αφού είχαν μπει σε τροχιά με το τρίτο τους άλμπουμ, το επίσης κλασικό Breaker, ένα χρόνο πριν, το τερματίζουν με το τέταρτο. 

Udo Dirksneider στο πριόνι της φωνής, Wolf Hoffman και Hermann Frank στις κιθάρες που φλέγονται, όπως και στο ευρωπαϊκό εξώφυλλο (διότι υπάρχει κι ένα άλλο, ξενερωτο, στην αμερικανική έκδοση), Peter Baltes στο μπάσο και ο ανυπέρβλητος Stefan Kauffman στη μπαταρία ρυθμού, οδηγούν έκτοτε τα μυαλά όσων πουλήσαμε τη ψυχή μας στο metal, στη σωτηρία! 

Δέκα τραγούδια, δέκα πανέμορφα δείγματα που, αν ερωτηθείς από κάποιον άσχετο τι είναι το Heavy Metal, τον καθίζεις στην καρέκλα, τον δένεις με αλυσίδες και βάζεις τα ηχεία του στερεοφωνικού στο μέγιστο, ώστε να καταλάβει μια για πάντα, πιθανώς χάνοντας την ακοή του οριστικά! 

Υπεράνω βαθμού ή κρίσης προσωπικά, θεωρώ τα εξής ως αριστουργήματα: Fast As a Shark, Restless and Wild, Neon Nights, Ahead of the Pack, Shake Your Heads, Demon's Night, Flash Rockin' Man, και το τελικό, κλασικό τους επιστέγασμα, Princess of the Dawn. Κάθε φορά που παίζουν, σπάνε τα άλατα και το σβέρκο μας!

English:

Who were playing like that back then?

Only them in continental Europe, at least. In the Old Albion, there were similar, but not identical, sound samples. The five musicians from the beautiful (haha), industrial city of Solingen in (then) West Germany, having already entered their orbit with their third album, the also classic Breaker, a year earlier, concluded their streak with the fourth. 

Udo Dirksneider on the saw of his voice, Wolf Hoffman and Hermann Frank on the blazing guitars (as seen on the European cover, since there is another, less impressive one on the American edition), Peter Baltes on bass, and the incomparable Stefan Kauffman on drums—since then, they’ve been leading the minds of those of us who sold our souls to metal, to salvation! 

Ten songs, ten beautiful examples that, if asked by an outsider what Heavy Metal is, you can sit him down, chain him up, and turn the stereo’s volume all the way up so he understands once and for all—probably losing his hearing forever! 

Beyond doubt or personal judgment, I personally consider the following masterpieces: Fast As a Shark, Restless and Wild, Neon Nights, Ahead of the Pack, Shake Your Heads, Demon’s Night, Flash Rockin’ Man, and their ultimate, classic anthem, Princess of the Dawn. Every time they play, they shatter our bones and break our necks!

Τάκης "Ε-Μortal One" Γιώτης