REVIEW: DEEP PURPLE, Slaves And Masters

 

DEEP PURPLE, Slaves And Masters (1990)

RCA

Πίσω πάλι το καράβι.

Ο δίσκος που συνδυάζει τους Rainbow μετά το 1981 με τους Deep Purple, μετά από μια τεταμένη περίοδο μεταξύ του Ritchie Blackmore και του Ian Gillan, ο δεύτερος εγκαταλείπει το σχήμα για δεύτερη φορά. Οι Roger Glover, Ian Plaice και ο μακαρίτης πλέον John Lord δέχονται την ιδέα να προσλάβουν το συγκρότημα έναν πρόσφατα γνωστό στους δύο (Glover, Blackmore), τον συμπαθή και καθόλα Joe Lynn Turner, με τον οποίο μέχρι το 1983 ήταν οι τρεις τους στους Rainbow του Blackmore. Έτσι, το ειρωνικό προσωνύμιο "Purple Rainbow" μπαίνει πάνω στο κεφάλι τους, και τόσο το συγκρότημα λίγο μετά γράφει αυτό.

Τώρα, αν με ρωτήσετε αν το συμπαθώ, θα πω... σχεδόν ναι! Ένα συνονθύλευμα της εποχής των "Perfect Strangers" με το "Straight Between the Eyes" των Rainbow, αλλά με πιο χαμηλά στάνταρ, είναι το απόσταγμα αυτού του συνόλου. Έχει τις καλές στιγμές του στα "The Cut Runs Deep", "Breakfast in Bed", "King of Dreams", "Fortuneteller", τη κλασική δακρύβρεχτη μπαλάντα "Love Conquers All", "Wicked Ways", αλλά πώς να το κάνουμε, δε δένει το γλυκό με τίποτα! Τόσο πολύ, που μετά τη παγκόσμια περιοδεία που τότε τους έφερε πρώτη φορά και στην Ελλάδα, ο J.L. Turner είδε την πόρτα να ανοίγει και ο παροιμιώδης εγωισμός του Ritchie αποδέχτηκε την επιστροφή του Ian Gillan.

English:

The ship is sailing back again.

The album that merges Rainbow after 1981 with Deep Purple, following a tense period between Ritchie Blackmore and Ian Gillan—who left the band for the second time. Roger Glover, Ian Plaice, and the now-deceased Jon Lord accepted the idea of recruiting a recently known musician to both of them (Glover and Blackmore), the amiable and fully capable Joe Lynn Turner, with whom they had played in Blackmore’s Rainbow until 1983. Thus, the ironic nickname "Purple Rainbow" was born, and the band briefly adopted it.

Now, if you ask me whether I like it, I’d say… almost! It’s a mixture of the "Perfect Strangers" era with Rainbow’s "Straight Between the Eyes," but with lower standards — the essence of this lineup. It has its good moments in songs like "The Cut Runs Deep," "Breakfast in Bed," "King of Dreams," "Fortuneteller," the classic tearjerker ballad "Love Conquers All," and "Wicked Ways." But, let’s face it, it just doesn’t quite gel! So much so that after the worldwide tour that even brought them to Greece for the first time, J.L. Turner saw the door open again, and Ritchie’s legendary ego accepted Ian Gillan’s return.

Τάκης "Ε-Μortal One" Γιώτης