REVIEW: CAMEL, Music Inspired Βy The Snow Goose

 

CAMEL, Music Inspired Βy The Snow Goose (1975)

Decca Records.

Μουσική για μια ταινία που δε γυρίστηκε ποτέ

Ένα ακόμα ονειρικό ταξίδι σε νότες και μελωδίες από μια άλλη πλευρά, καλύτερα ένα άλλο παράλληλο σύμπαν, μοιάζει αυτό το τρίτο κατά σειρά άλμπουμ των Βρετανών παραγνωρισμένων Progressive Rock γιγάντων. Ένα soundtrack με βάση τη νουβέλα του Paul Gallico, Η Χήνα του Χιονιά, με ορχηστρικό περιεχόμενο, καθώς ο συγγραφέας είχε αντιρρήσεις τόσο στο να μπει ο τίτλος του έργου του αυτούσια (γι'αυτό και στο τίτλο του δίσκου χρησιμοποιείται το πρόθεμα Music inspired by), όσο και στο να περιληφθούν ολόκληρα αποσπάσματα αφήγησης απευθείας από το βιβλίο στους στίχους των τραγουδιών. Αυτά αρχικά είχαν σκοπό να περιλάβουν οι Andrew Latimer, Doug Ferguson, Peter Bardens και Andy Ward.

Πρόκειται για ένα ιδιότυπο και ιδιόρρυθμο μουσικό λεύκωμα, με όλα εκείνα που λατρεύεις στο κλασικό Mirage, έναν χρόνο πριν, αλλά σε διπλάσιο μέγεθος. Μιλάμε για ένα κόσμημα της δισκογραφίας τους, που μάλιστα το επανηχογράφησαν οι Camel το 2013, με τη σύνθεση που είχαν τότε!

Εφόσον δε μιλάμε για τραγούδια, αλλά για κομμάτια, δεκαέξι στο σύνολο (χωρίς τα επιπλέον του reissue CD), δεν θα αναφέρω τίτλους. Είπαμε, είναι σαν να ακούς τη συνοδευτική μουσική σε σκηνές μιας ταινίας. Απλά, θα το ακούμε από την αρχή ως το τέλος — και αυτό αρκεί!

English:

Music for a film that was never made

Another dreamlike journey through notes and melodies from an alternate side—better yet, from another parallel universe—this seems to be what the third studio album by the British overlooked progressive rock giants is. A soundtrack inspired by Paul Gallico’s novella The Snow Goose, featuring orchestral content, as the author had objections both to including the title of his work verbatim (hence the use of the phrase Music inspired by in the album title) and to incorporating entire narrative excerpts directly from the book into the lyrics. These were originally intended to be included by Andrew Latimer, Doug Ferguson, Peter Bardens, and Andy Ward.

It’s a peculiar and idiosyncratic musical anthology, with everything you loved in the classic Mirage—just a year earlier—doubled in size. We’re talking about a gem in their discography, which Camel re-recorded in 2013 with the lineup they had then.

Since we’re not dealing with songs but with instrumental pieces—sixteen in total (not counting the additional tracks from the reissue CD)—I won’t be listing titles. As I said, it’s like listening to the soundtrack of scenes from a film. Simply put, we’ll listen from start to finish— and that’s enough!

Τάκης "Ε-Μortal One" Γιώτης