SERPENTHEIR Share New Visuals for “Celebrations”

 

Gdańsk-based experimental metal project Serpentheir have unveiled a new visuals video for “Celebrations”, taken from their upcoming 2026 album Iridescence. Known for fusing symphonic black metal, melodic death metal, groove elements, and dense synth layers, the project continues its evolution from a one‑man vision by Maurizio Pullman (Dr. Caligula) into a full composing collective.

With a discography spanning 4.5 albums, including Hypernature’s Vines and Oneirism, Serpentheir push their mechanically charged, genre‑bending sound into new territory. Iridescence marks both a fresh creative chapter and the band’s long‑awaited move to the stage.

LIVE REPORT: NIGHT SPECTRE, KNIGHTGHOST, CONQUISTADORS

 

NIGHT SPECTRE, KNIGHTGHOST, CONQUISTADORS

Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2026 – Κύτταρο Live, Αθήνα

Η καλή φάση φάνηκε από νωρίς. Από την ανακοίνωση κιόλας της συγκεκριμένης βραδιάς από την Eat Metal Records του παλιού γνώριμου Greg Varsamis, κάτι μέσα μου έλεγε: «Εκεί θα είσαι!»

Την ίδια μέρα υπήρχαν κι άλλα live — Acid Death με Death Courier στο Academy, καθώς και το *Battle of the Hellenic Metal Bands στο An για τη συμμετοχή στο Wacken Fest. Παρ’ όλα αυτά, προσωπικά ήξερα πολύ καλά πού θα βρισκόμουν.

Οι μπάντες που άνοιγαν μου ήταν αμυδρά γνωστές· πρόκειται για καινούρια σχήματα, οπότε τί καλύτερο από το να δούμε ξανά φρέσκο αίμα να «ρέει» μέσα από μεταλλικές νότες.

Στις 19:30 μπήκαμε στο μικρό, ζεστό και γνώριμο Κύτταρο. Ήταν και περίοδος Αποκριών, οπότε —μετά από προτροπή του Γιάννη Ζάχου, που είχε την εποπτεία των headliners— αρκετοί από εμάς ήμασταν ντυμένοι «μερακλήδες» πειρατές: μούτσοι, καπεταναίοι του *Μαύρου Μαργαριταριού*, με όλα τα σχετικά αξεσουάρ. Πιστόλες, μαύρα πειρατικά λάβαρα, σπαθιά, γάντζοι… (κονφετί και σερπαντίνες δεν πήραμε, γιατί μάλλον θα μας έβαζε το προσωπικό να καθαρίσουμε το κλαμπ!)

NIGHT SPECTRE

Είκοσι λεπτά αργότερα, ακριβώς όπως έγραφε το πρόγραμμα, οι πρώτοι ανέβηκαν στη σκηνή. Οι Night Spectre είναι μια μπάντα της οποίας ο ήχος μπορεί να χαρακτηριστεί ως neo‑NWOBHM. Κλασικές μελωδίες, κέφι και έντονο άρωμα από τα τρία πρώτα Iron Maiden, αυστηρά. Προσθέστε Tokyo Blade και Diamond Head των δύο πρώτων άλμπουμ, και έχετε μια πολύ καλή εικόνα του ήχου και της αισθητικής τους.

Ο τραγουδιστής, με τζιν battlevest γεμάτο ραφτά, κονκάρδες και pins, και από μέσα κόκκινο‑μαύρο ριγέ t‑shirt, ζούσε τη φάση «επιστροφή στο παρελθόν» με άνεση και χαμόγελο. Αναμένουμε το πρώτο άλμπουμ τους μέσα στο 2026, κάπου τον Μάιο — αν άκουσα καλά.

KNIGHTGHOST

Μετά το ωραίο, ηχητικά καθαρό και κεφάτο old‑school metal των Night Spectre, σειρά είχαν οι Knightghost, που μας μετέφεραν σε πιο νευρικούς, επικούς και μεταγενέστερους ηχητικούς δρόμους. Αν είμαστε ακόμη πολλοί οι φίλοι των Heavy Load, των Liege Lord του πρώτου άλμπουμ, με αρκετό πνεύμα Omen και ίσως πρώιμου power metal, τότε η μπάντα αυτή θα μας προσφέρει στο μέλλον μεγάλες συγκινήσεις.

Με διάθεση και όρεξη, μας κράτησαν ζεστούς μέχρι το κυρίως πιάτο — που θα είχε… θαλασσινά τραγούδια σε λίγο.

CONQUISTADORS

Και κάπως έτσι η ώρα πέρασε. Ο Σαλονικιός, χρόνια τώρα καπετάνιος και πολυθεσίτης Harry “Tyrant” Conclin, μαζί με τα τέσσερα παλικάρια από τον Βαρδάρη, ανέβηκαν και έστησαν τα props και τον ήχο τους, ώστε να ζήσουμε αυτό που τελικά δεν περιμέναμε στις επόμενες ώρες.

Η ατμόσφαιρα ήταν απερίγραπτη. Μελωδίες και ύμνοι των Running Wild, με έμφαση από το πρώτο τους άλμπουμ έως και το «Masquerade», όπως ακριβώς το περιμέναμε: με ψυχή, με πάθος και με από κάτω αβάσταχτη λαχτάρα.

Οι Γερμανοί πειρατές του Captain Rock ’N’ Rolf δεν πρόκειται να μας κάνουν πλέον τη χάρη. Από το 1991 που πάτησαν τελευταία φορά πόδι εδώ, έχουν αγνοήσει μια χώρα που τους λάτρεψε από την αρχή — και συνεχίζει να τους λατρεύει. Αυτό το άδικο μας τρώει δεκαετίες τώρα.

Η σκέψη ότι οι πέντε φίλοι επί σκηνής δεν ήταν απλώς μια tribute μπάντα, αλλά —το καλύτερο δυνατό— ένα πολύ δυνατό υποκατάστατο, υποχώρησε άμεσα. Η μουσική, υπό την επιβλητική φωνή του Harry, τα έκανε όλα πέρα.

Απίστευτη ατμόσφαιρα, αστείρευτο κέφι, και πάρα πολλά κλασικά κομμάτια των Running Wild να εκτελούνται ίσως και καλύτερα από τη σημερινή σύνθεση του αυθεντικού συγκροτήματος. Κάποια τεχνικά λαθάκια, όπως σε κάθε live, αλλά σε ένα γεμάτο Κύτταρο δεν καταλαβαίναμε τίποτα.

Τελικά κάναμε τη σωστή επιλογή. Και μέχρι την επόμενη φορά —που ελπίζουμε να μην αργήσει— παραμένουμε Under Jolly Roger

Conquistadors – Setlist

-Chamber of Lies 

- Into the Arena 

- Black Wings of Death 

- Port Royale 

- Riding the Storm 

- Raging Fire 

- Men in Black 

- Freewind Rider 

- Blazon Stone 

- Beggars Night 

- Lead or Gold 

- Branded and Exiled 

- Prisoners of Our Time 

- Soulless 

- Little Big Horn 

- Chains and Leather 

- Raise Your Fist 

- Final Gates 

- Bad to the Bone 

- Conquistadors 

- Under Jolly Roger 

Τάκης "Ε-Μortal One" Γιώτης!

REVIEW: DEATH METAL.BE – Sampler 9

 

DEATH METAL.BE – Sampler 9

Independent

It’s fair to say that this is one of the longest‑running and most consistently solid compilation series in the underground, and Sampler 9 continues to justify that reputation. One of the main strengths of these releases is the clear effort put in by the participating bands. They’re given six months to prepare a track that represents their sound, and more often than not they choose to contribute something new—often an unreleased song—which immediately adds value for anyone considering picking up the sampler. After all, a compilation loses its purpose when you already know most of the material.

Beyond that, several factors make this series appealing. The fact that this is the ninth consecutive sampler from deathmetal.be  speaks to its success and staying power. Over the years, it has introduced me to numerous noteworthy Belgian bands, and it remains one of the most effective ways to explore the country’s underground metal scene.

Sampler 9 offers an additional point of interest: its musical breadth. Previous editions focused strictly on extreme metal, but this time the spectrum widens. Alongside the expected grind, black, and death metal, listeners will also encounter dark progressive metal (THE DIFFERENCE deliver a particularly impressive contribution), folk metal, stoner, deathcore, and metalcore. This variety gives the compilation a dynamic flow and makes it easier for listeners to discover new corners of the scene.

On a personal note, I found myself returning to this sampler repeatedly, and I expect it will stay in rotation for a while. Credit is due to the team behind it for curating a release that not only highlights established acts but also brings forward bands worth following from here on.

Participating bands: 

CARRION, POWERSTROKE, TITAN, SLEEPLESS MALEFICE, HEIDRUN, THE EVIL PONY’S, SOLIFUGIA, FATAL RECOIL, THIRD DYNASTY, G.O.D., ORANGE HILL, THE DIFFERENCE, PREMATORY, BEAR, SEED OF ROCK, ALESIA, CORPSE MUTILATION, SHADES OF GREY, URZAMOTH.

Christine  Parastatidou

abadon · Sleepless Malefice - Nuclear Holocaust

REVIEW: NIGHTFALL, Lesbian Show

 

NIGHTFALL, Lesbian Show (1997)

Holy Records

Με το ένα πόδι στην καταξίωση

Οι Nightfall και ο κινητήριος τροχός τους, ο Ευθύμης Καραδήμας, προφανώς δεν χρειάζονται συστάσεις στο κοινό μιας χώρας όπως η δική μας. Από τους στυλοβάτες της ελληνικής ακραίας metal σκηνής ήδη από τα τέλη της δεκαετίας του ’80 και τις στάχτες των Epidemic, η μπάντα έπαιξε τη μουσική της και έγραψε τους πρώτους δίσκους της περιπλανώμενη ανάμεσα στο death και το black metal.

Με τον τέταρτο πλήρη δίσκο τους, αυτόν εδώ, όμως, συγκλόνισαν τα στεγανά του ακραίου ήχου — κάτι που είχε ήδη ξεκινήσει, σε έναν βαθμό, από το εξαιρετικό προηγούμενο Athenian Echoes. Κάποιοι είπαν ότι έβαλαν πολύ κλασικό heavy και gothic metal νερό στο blackened death metal κρασί τους. Δεν μπορώ να διαφωνήσω· παρ’ όλα αυτά, δεν ήταν οι μόνοι. Από την άλλη, το τελικό αποτέλεσμα θεωρείται πλέον κλασικό και αγαπημένο, άρα ο χρόνος το δικαίωσε πανηγυρικά.

Mike Γαλιάτσος στην κιθάρα, με τον Δημήτρη Αγγελόπουλο να συνδράμει επίσης σε κάποια κομμάτια· ο Ευθύμης σε φωνή και μπάσο· ο Γιώργος Ασπιώτης στα πλήκτρα και το ηλεκτρικό πιάνο· ντραμς από τον Toni Kostiainen στην ηχογράφηση — και πέστε μου ότι τα Lesbian Show, Aenaon, Dead Woman Adieu, The Secret Admirer, My Own Troy, Death Star, Cold Bloody Killer δεν τα θυμάστε πάντα από εδώ μέσα… Δεν γίνεται απλά.

English:

One Step Away from Acclaim

Nightfall — and their driving force, Efthimis Karadimas — hardly need an introduction to an audience like ours. As one of the pillars of the Greek extreme metal scene since the late ’80s and the ashes of Epidemic, the band carved its early path moving between death and black metal, shaping its identity through those first formative records.

With their fourth full‑length album — this one — they shook the boundaries of the extreme sound, a shift that had already begun, to some extent, on the excellent Athenian Echoes. Some argued that they poured too much classic heavy and gothic metal “water” into their blackened death metal “wine.” It’s not an unreasonable observation; still, they were far from the only ones exploring such hybrid directions at the time. What matters is that the final result is now regarded as both classic and beloved — proof that time has vindicated it spectacularly.

Mike Galiatsos on guitar, with Dimitris Aggelopoulos contributing to select tracks; Efthimis handling vocals and bass; Giorgos Aspiotis on keyboards and electric piano; drums recorded by Toni Kostiainen — and honestly, try telling me you don’t immediately recall Lesbian Show, Aenaon, Dead Woman Adieu, The Secret Admirer, My Own Troy, Death Star, Cold Bloody Killer from this album alone… It’s simply impossible.

Τάκης "Ε-Μortal One" Γιώτης!

REVIEW: FINAL DEPRAVITY - Nightmare 13

 

FINAL DEPRAVITY - Nightmare 13

Nihilistic Empire / Twilight Vertrieb Records

FINAL DEPRAVITY emerge from Germany’s Ruhr region, a place long associated with the country’s thrash metal lineage. Unsurprisingly, the band draws heavily from the area’s defining acts—SODOM and KREATOR—and that influence is immediately audible. Their approach also folds in elements of American thrash, occasionally echoing SLAYER, while touches of melodic death metal surface throughout the record.

“Nightmare 13” further incorporates modern metal traits, including scattered core‑leaning moments, particularly noticeable in the vocal delivery. Taken together, these components give a clear picture of the band’s stylistic intentions: energetic, aggressive, and rooted in familiar thrash traditions.

Despite the solid musicianship and evident enthusiasm, the material ultimately feels too conventional. The riffs, structures, and overall direction follow well‑worn paths, offering little that stands apart from countless similar releases. It’s competent and spirited, but rarely distinctive, and the album doesn’t leave a lasting impression beyond its influences.

“Nightmare 13” may still appeal to dedicated thrash completists or listeners who actively seek out every new entry in the genre. For others, it’s a respectable but unremarkable effort that doesn’t push beyond the boundaries it so clearly reveres.

Christine  Parastatidou

REVIEW: THE SILENT RAGE, Nuances Of Life

 

THE SILENT RAGE, Nuances Of Life (2023)

Scarlet Records

Κρίνοντας από το εξώφυλλο… τι καταλαβαίνει ο ακροατής; 

Ότι ένα κλασικό Melodic Power Metal έργο κρύβεται από κάτω — πόσο μάλλον όταν προέρχεται από ελληνική μπάντα όπως η συγκεκριμένη. Επτά χρόνια μετά το ντεμπούτο άλμπουμ τους, επιστρέφουν με ένα μεγάλο έργο και με αισθητά ανανεωμένη σύνθεση. Με τον Μιχάλη Ρινακάκη στο μικρόφωνο, τους Νίκο Σιγλίδη και Νίκο Σαρμπάνη στις κιθάρες, τον Γιώργο Χανιωτάκη στο μπάσο και τον Σταμάτη Κατσαφάδο στα ντραμς, έχουμε μπροστά μας ένα πραγματικά γεμάτο άλμπουμ από κάθε άποψη.

Η παραγωγή, η σύνθεση και βεβαίως το τελικό αποτέλεσμα όχι μόνο δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν από αντίστοιχες δουλειές μεγάλων σχημάτων του εξωτερικού, αλλά έχουν και να διδάξουν: το μοντέρνο Power Metal περνάει μια δεύτερη εποχή κρίσης, και κυκλοφορίες σαν το συγκεκριμένο CD το βγάζουν από το τέλμα με τρόπους που αξίζει να βρουν μιμητές — και μάλιστα επειγόντως.

Σε αντίθεση με την πλειονότητα της ντόπιας σκηνής, εδώ έχουμε Heavy/Power/Speed Metal ευρωπαϊκής αισθητικής, με έντονη την παρουσία των πανταχού παρόντων Judas Priest, ειδικά χάρη στα υψίφωνα φωνητικά του Μιχάλη. Όχι ότι λείπει η στόφα του ελληνικού ήχου· υπάρχει, αλλά είναι τόσο όμορφα αναμεμειγμένη με όλα τα υπόλοιπα στοιχεία, που τελικά αναδεικνύει ακόμη περισσότερο το συνολικό αποτέλεσμα.

Αν κάποια κομμάτια ξεχωρίζουν λίγο παραπάνω, αυτά είναι τα The Serpent Lord, Carve Your Rage, Code of Destruction, Crows Fly Back, Another Fallen Dreamland, Scarlet Dawn, The Man in the Mirror, Ghost of a Wayward God, Black Monday. Αντικειμενικά, το άλμπουμ απέχει οριακά από το να χαρακτηριστεί άριστο σύνολο — οπότε απλώς το βάζεις να παίζει από την αρχή ως το τέλος σχεδόν κάθε φορά.

English:

Judging from the cover alone… what does the listener expect?

That a classic Melodic Power Metal record lies beneath — especially when it comes from a Greek band like this one. Seven years after their debut album, they return with a major work and a noticeably refreshed lineup. With Michalis Rinakakis on vocals, Nikos Siglidis and Nikos Sarbanis on guitars, Giorgos Chaniotakis on bass, and Stamatis Katsafados on drums, what we have here is an album that feels complete in every sense.

The production, the songwriting, and of course the final result not only have nothing to envy from the works of major international acts, but actually have something to teach: modern Power Metal is going through a second period of crisis, and releases like this one pull it out of stagnation in ways that deserve to be imitated — urgently, even.

Unlike the majority of the local scene, here we get Heavy/Power/Speed Metal with a distinctly European aesthetic, marked by the strong presence of the ever‑influential Judas Priest, thanks especially to Michalis’ soaring vocals. Not that the Greek metal identity is absent — it’s there, but blended so elegantly with all the other elements that it ultimately enhances the overall result.

If a few tracks stand out a bit more, they would be The Serpent Lord, Carve Your Rage, Code of Destruction, Crows Fly Back, Another Fallen Dreamland, Scarlet Dawn, The Man in the Mirror, Ghost of a Wayward God, and Black Monday. Objectively, the album comes very close to being a flawless whole — which is why you end up playing it from start to finish almost every time.

Τάκης "Ε-Μortal One" Γιώτης!

NORTHERN KRIG Unleash new album

 

Norwegian black metal force Northern Krig have released their new full‑length album, “Worship Files For Anthropophagolagnia Predators.” The record was tracked and mixed at Icelandic Fire Records by Jan Reichel, with mastering handled at Totenklang Studios.

Formed in Oslo in 2021 by Morfran, Erik Lund, Mikkel Stein, and Jonar Gunnarson after the dissolution of Skyrsdag, Northern Krig quickly carved out a place in the underground. Following their 2022 demo “Myrk Blóðfórn,” the lineup shifted to its current trio: Morfran (vocals, guitar), Miasma (bass, guitar), and Maikon Q. (drums).

With a growing discography that includes a split release and their debut album “Concept Of A Suicidal Journey,” the band now pushes deeper into raw, unfiltered aggression on their latest offering. “Worship Files For Anthropophagolagnia Predators” captures Northern Krig at their most uncompromising, channeling the bleak, violent spirit of modern Norwegian black metal.