REVIEW: RAFF, Raff

 

RAFF, Raff (2014)

Cruz del Sur Music

Από πού μας κατέβηκαν αυτοί οι τρεις;

Η –καλώς εννοούμενη– «ζημιά» που έκαναν συγκροτήματα‑τριάδες τύπου Motörhead, Tank και The Rods ανά τις δεκαετίες έχει τελικά δημιουργήσει σχολή και ξεχωριστό στυλ. Ας χαθούμε, λοιπόν, βαθιά στο underground: οι τρεις του συγκροτήματος από το Λάτσιο της Ιταλίας, ο Chris Bianco (φωνή και μπάσο), ο αδερφός του Fabiano Bianco (τύμπανα) και ο Tony Arcuri (κιθάρα), υπάρχουν ως όνομα –Raff– από τα παμπάλαια χρόνια… από τις αρχές των ’80s.

Τώρα, πώς και γιατί κυκλοφόρησε αυτό το ομώνυμο CD πριν από δέκα χρόνια, δεν το γνωρίζω. Ξέρω όμως ότι παίζουν νευρικό, κεφάτο Heavy Metal, οριακά Hard ’n’ Heavy (αλλά πιο Heavy!), και μέσα από έντεκα κομμάτια ξεδιπλώνεται ολόκληρη η παλιά καλή εποχή των δίσκων τύπου “best of”.

Ξεχωρίζουν τα Rafforce Commandos, Running Like Hell, I Trust, Rocker, Live Out Loud, Dreamer, Secret From Hell, I Want You Now (All for One), Driven Mad, Gates of Fortune. Εφόσον είναι πάνω από τα μισά, μιλάμε συνολικά για ένα αποτέλεσμα ανώτερο του «καλού».

English:

Where did these three even come from?

The good kind of “damage” done over the decades by power‑trios like Motörhead, Tank and The Rods has clearly spawned its own school and its own style. So let’s dive deep into the underground: the three guys from Italy’s Lazio region — Chris Bianco (vocals and bass), his brother Fabiano Bianco (drums), and Tony Arcuri (guitar) — have existed under the name Raff since way back… all the way to the early ’80s.

Now, how and why this self‑titled CD of theirs was released ten years ago, I honestly don’t know. What I do know is that they play nervous, energetic Heavy Metal, right on the edge of Hard ’n’ Heavy (but definitely leaning heavier!), and across eleven tracks they unfold the entire old‑school spirit of those classic “best of”‑style records.

Standouts include Rafforce Commandos, Running Like Hell, I Trust, Rocker, Live Out Loud, Dreamer, Secret From Hell, I Want You Now (All for One), Driven Mad, Gates of Fortune. Since more than half the album hits the mark, we’re talking about a result that’s clearly above “just good.”

Τάκης "Ε-Μortal One" Γιώτης