REVIEW: CATHEDRAL, The Ethereal Mirror

 

CATHEDRAL, The Ethereal Mirror (1993)

Earache Records

Επόμενο βήμα ενός εκκολαπτόμενου συγκροτήματος.

Οι τέσσερις νεαροί τότε Άγγλοι, στο υπ’ αριθμόν 2 άλμπουμ τους, πλησιάζουν την εικόνα που έχουν σχηματίσει στο μυαλό τους. Doom Metal με πολλές δόσεις των μεγάλων Black Sabbath, αλλά με τον δικό τους τρόπο. Ο Lee Dorrian, έχοντας παρελθόν στους grindcore πρωτοπόρους Napalm Death, τους άφησε για να δημιουργήσει αυτό το σχήμα. Μαζί του βρίσκονται οι Garry Jennings σε μπάσο και σε μερικά κιθαριστικά μέρη, Adam Lehan στην κιθάρα, και Mark Ramsey Wharton στα ντραμς. Αυτό το άλμπουμ είναι ίσως το πρώτο τους αμιγώς Groove/Doom. Χαρακτηριστικά riffs, με αυτήν την παράξενη χαρούμενη αίσθηση, όπως στον ύμνο Midnight Mountain (εδώ), το πιο γνωστό κομμάτι του δίσκου, εναλλάσσονται με καθαρά αργά και μακρόσυρτα κομμάτια, και πολλές φορές, μέσα στο ίδιο τραγούδι! Επίσης, περιέχει κι άλλα πρώιμα κλασικά κομμάτια με χαρακτηριστικά ονόματα, όπως Ride, Enter the Worms, Fountain of Innocence, Grim Luxuria, Jaded Eternity, Ashes You Leave, Phantasmagoria. Ίσως δεν είναι το πιο κλασικό τους άλμπουμ, αλλά σύντομα θα βρεθούν εκεί.

English:

The next step for a budding band.

The four young Englishmen, on their second album, are moving closer to the vision they have in mind. Doom Metal with strong influences from the great Black Sabbath, but with their own unique twist. Lee Dorrian, having a background with the grindcore pioneers Napalm Death, stepped away from that path to form this band. Alongside him are Garry Jennings on bass and some guitar parts, Adam Lehan on guitar, and Mark Ramsey Wharton on drums. This album is perhaps their first truly groove/doom record. Characteristic riffs, with that strange, almost joyful feeling—similar to the hymn Midnight Mountain (here), which is the most well-known track on the album—alternate with slow, elongated pieces, and often within the same song! It also features other early classics with distinctive titles, such as Ride, Enter the Worms, Fountain of Innocence, Grim Luxuria, Jaded Eternity, Ashes You Leave, and Phantasmagoria. It might not be their most classical album yet, but they will soon find their place there.

Τάκης "Ε-Μortal One" Γιώτης