REVIEW: MOTÖRHEAD, Kiss Of Death

 

MOTÖRHEAD, Kiss Of Death (2006)

Steamhammer

Καμία πρωτοτυπία, ούτε καν ο τίτλος του δίσκου.

Και έτσι περάσαμε τα μισά της πρώτης δεκαετίας του τότε νέου αιώνα. Η τριάδα αυτή, με σταθερή μουσική απόδοση και χωρίς τίποτα να έχει να χάσει, διανύει ήδη δέκα και πλέον χρόνια ανανέωσης της δημιουργικότητάς της. Μετά από δύο επετειακά ζωντανά άλμπουμ, προχωρούν στην τρίτη στούντιο δουλειά τους. Ένα βαρύτερο από το προηγούμενο Hammered άλμπουμ, σε κάθε τομέα της παραγωγής και του γενικού ήχου, που έφερε ξανά τα χαμόγελα — κυρίως στους πιο σκληροπυρηνικούς φίλους τους.

Οι εποχές των παχιών αγελάδων μπορεί να έχουν περάσει, αλλά, σε πείσμα όλων, ο Lemmy και οι δύο συνεργοί του στο «έγκλημα», σε άπιαστη φόρμα, μας παραδίδουν ένα από τα καλύτερα έργα τους ως σύνολο, τουλάχιστον μετά το 1996.

Αρχίζουμε ανάποδα, από το bonus του CD: το Whiplash των φίλων τους Metallica, που δέχεται μία «μέσα στη μάπα» διασκευή από τους τρεις gringos. Τι άλλο θέλουμε στα υπόλοιπα δώδεκα κομμάτια του άλμπουμ που να μην μας το δίνουν; Sucker, One Night Stand, Trigger, God Was Never on Your Side, Living in the Past, Christine, Sword of Glory, Kingdom of the Worm αρκούν — κι όμως είναι μόνο τα μισά σχεδόν κομμάτια του δίσκου.

English:

No originality whatsoever — not even in the album title.

And so we crossed the halfway mark of the first decade of what was then the new century. This trio, delivering consistently solid performances and with nothing left to lose, had already spent more than ten years renewing their creative spark. After two anniversary live albums, they moved on to their third studio effort. A record heavier than the previous Hammered in every aspect of production and overall sound — one that brought the smiles back, especially to their most hardcore followers.

The fat‑cow years may be long gone, but despite everything, Lemmy and his two accomplices in “crime,” in unstoppable form, deliver one of their best works as a whole, at least since 1996.

We start backwards, from the CD bonus: Whiplash by their friends Metallica, taking a straight‑to‑the‑face cover version from the three gringos. What more could we possibly want from the remaining twelve tracks that they don’t already give us? Sucker, One Night Stand, Trigger, God Was Never on Your Side, Living in the Past, Christine, Sword of Glory, Kingdom of the Worm — more than enough, and yet they’re barely half the album.

Τάκης "Ε-Μortal One" Γιώτης