REVIEW: ANGEL DUST, Enlighten The Darkness

 

ANGEL DUST, Enlighten The Darkness

Century Media Records

Σε δρόμους δύναμης και σκοταδιού

Οι συγκεκριμένοι τύποι είναι μπάντα κατηγορίας αγάπης ή μίσους! Έχοντας υπάρξει στα δύο πρώτα τους, αποτελούσαν την επιτομή του γερμανικού Speed/Thrash Metal. Έμειναν στο περιθώριο περίπου δέκα χρόνια για να ξαναγυρίσουν με ανανεωμένη σύνθεση και καθαρό Power Metal μουσικό ύφος, με το πολύ καλό άλμπουμ Border of Reality και, ύστερα, με το επίσης ωραίο Bleed.

Από το 1998, λοιπόν, ο Dirk Thurisch στο μικρόφωνο, ο Bernd Aufermann στην κιθάρα, ο αρχηγός και παλιότερο μέλος, ο μπασίστας Frank Banx, με τον γιο του Steven Banx στα πλήκτρα και τον έτερο παλιό, ντράμερ Dirk Assmuth, αποτελούν τη σύνθεσή τους. Στο τρίτο άλμπουμ μετά την επανασύσταση τους και πέμπτο συνολικά, βαραίνουν και επιταχύνουν σε κάποια σημεία, αν και τα παρόντα πλέον πλήκτρα χαλάνε λίγο τον ήχο, προσθέτοντας μια κάπως αχρείαστη μελωδία.

Πάντως, από την άλλη μεριά, αυτό το άλμπουμ είναι το πιο κοντινό στον παλιό ήχο τους, αν το δεις με απομονωμένα από τα πλήκτρα κομμάτια, ανά κομμάτι. Είναι ένα τυπικό δείγμα της εποχής του και σίγουρα περιέχει αρκετές καλές στιγμές. Τα κομμάτια The One You Are, Let Me Live, Enjoy!, Come Into Resistance, I Need You, Cross of Hatred, First In Line είναι σίγουρα άνω του μέσου όρου και συμπαθητικά.

English:

In Roads of Power and Darkness

These particular guys are a band of love or hate! Having existed in their first two phases, they epitomized German Speed/Thrash Metal. They remained on the fringes for about ten years before returning with a renewed lineup and a clear Power Metal musical style, showcasing the very good album Border of Reality and later the also great Bleed.

Since 1998, Dirk Thurisch has been on vocals, Bernd Aufermann on guitar—the band’s leader and a former member—Frank Banx on bass, with his son Steven Banx on keyboards, and the other seasoned member, drummer Dirk Assmuth, completing the lineup. On their third album after reuniting—and their fifth overall—they become heavier and faster in some parts, although the current keyboards slightly spoil the sound, adding a somewhat unnecessary melody.

However, on the other hand, this album is the closest to their old sound, especially when listening to individual tracks without the keyboards. It’s a typical example of its era and certainly contains several good moments. Tracks like The One You Are, Let Me Live, Enjoy!, Come Into Resistance, I Need You, Cross of Hatred, and First In Line are definitely above average and quite enjoyable.

Τάκης "Ε-Μortal One" Γιώτης