REVIEW: CELTIC FROST, Parched With Thirst Am I And Dying 1984-1992

 

CELTIC FROST, Parched With Thirst Am I And Dying 1984-1992 (1993)

Noise Records

Συλλογή, αλλά με αιτία

Λοιπόν, κανονικά εταιρικές συλλογές τύπου The Best of, Very Best of, The Very Best και άλλα πολλά συνθετικά, δε τις ακούω πια, αν και υπάρχουν κάμποσες και στη δική μου δισκοθήκη. Σε αρκετές από αυτές τις συλλογές θα βρείτε, πέρα από τα δέκα καλύτερα κομμάτια μιας δισκογραφικής εποχής, και δύο-τρία ειδικά, σπάνια ή B-side κομμάτια.

Εδώ, σε 18 κομμάτια στο CD των Ελβετών προπατόρων του ακραίου ήχου, περιλαμβάνονται λίγα από τα πέντε στούντιο άλμπουμ τους και τα τέσσερα ΕΡ τους, μέχρι τότε, που διέλυσαν πρώτη φορά. Επιπλέον, υπάρχουν πολλά ακυκλοφόρητα, στούντιο jams ή σπάνια κομμάτια, όπως τα Idols of Chagrin, Descent to Babylon (Babylon Asleep), τα επανηχογραφημένα Juices like Wine, Downtown Hanoi, The Usurper, καθώς και χαμένα κομμάτια, όπως τα Under Apollyon's Sun και Journey Into Fear.

Αυτά περνούν την έννοια της συλλογής σε δεύτερη μοίρα, καθώς δίνουν μια εικόνα με σπάνιες ηχογραφήσεις, περισσότερο να περικλείουν το άλμπουμ αυτό. Συμπαθητικό, αν και όχι αναγκαία απαραίτητο.

English:

Collection, but with a Purpose

So, normally, corporate compilations like The Best of, Very Best of, The Very Best, and many other similar titles, I no longer listen to, even though there are quite a few in my own record collection. In many of these compilations, you'll find, besides the top ten tracks of a particular recording era, two or three special, rare, or B-side tracks.

Here, on a CD with 18 tracks by the Swiss pioneers of extreme sound, there are a few from their five studio albums and the four EPs they released until their first breakup. Additionally, there are many unreleased tracks, studio jams, or rare songs, such as Idols of Chagrin, Descent to Babylon (Babylon Asleep), the re-recorded Juices like Wine, Downtown Hanoi, The Usurper, as well as lost tracks like Under Apollyon's Sun and Journey Into Fear.

These elements push the concept of a compilation into a secondary role, as they offer an image of rare recordings that mainly serve to encompass this album. It’s decent, though not necessarily essential.

Τάκης "Ε-Μortal One" Γιώτης