REVIEW: JUDAS PRIEST, Point Of Entry

 

JUDAS PRIEST, Point Of Entry (1981)

CBS

Τι σημείο βρασμού έχει το πυρίτιο;

Δεν θα έβραζα ούτε το CD αυτού του άλμπουμ των ημίθεων του heavy metal. Από την άλλη, όμως, ούτε... τρώγεται με τίποτα αυτός ο δίσκος.

Έχω στο στερεοφωνικό, έπειτα από χρόνια, το πιο μέτριο άλμπουμ των Άγγλων, με μοναδικό αντίπαλο στη δισκογραφία τους όχι το Rocka Rolla ή το Turbo, όπως ίσως θα νομίζατε, αλλά το Demolition, που κυκλοφόρησε σχεδόν είκοσι χρόνια αργότερα. Ακόμα κι εκείνο, βέβαια, δεν το βρίσκω τόσο μέτριο — ας μην πω κακό.

Άγευστο, ραδιοφωνικό και γεμάτο περιττά τραγούδια (fillers), αποτελεί την άνοστη γέμιση ανάμεσα στα δύο ψωμάκια του σάντουιτς που λέγονται British Steel και Screaming for Vengeance. Με ποια λογική γράφτηκε η πλειονότητα των τραγουδιών από την ίδια πεντάδα που μας χάρισε τα προαναφερθέντα άλμπουμ, πριν και μετά από αυτό, δεν θα το κατανοήσω ποτέ.

Την εποχή που είχα τη βινυλιακή έκδοσή του, το είχα βρει στην αμερικανική κυκλοφορία, με το ακόμη χειρότερο εξώφυλλο: μια λωρίδα χαρτιού εκτυπωτή — ή μήπως τηλεομοιοτυπίας (fax); — που σχημάτιζε την εικόνα ενός αυτοκινητόδρομου μέσα στην έρημο.

Κι ενώ συνήθως μπορώ να βρω αρκετά καλά στοιχεία σε κάθε δίσκο, εδώ αυτά περιορίζονται στα Heading Out to the Highway, Desert Plains, Hot Rockin' και, άντε, στο Solar Angels, που παραλίγο να γίνει το όνομα του σχολικού μας συγκροτήματος, όταν ήμουν μαθητής λυκείου.

Στην remastered επανέκδοση υπάρχει το ενδιαφέρον, μέχρι τότε ακυκλοφόρητο, bonus κομμάτι Thunder Road, σαν τυράκι για να αγοράσετε το CD.

Έτερον ουδέν...

English:

What's the Boiling Point of Silicon?

I wouldn't even bother boiling the CD of this album by the demigods of heavy metal. Then again, this record isn't exactly digestible either.

After many years, I've put what I consider the most mediocre album by the Brits back on the stereo. Its only real rival in their catalog isn't Rocka Rolla or Turbo, as you might expect, but Demolition, released almost twenty years later. Even that one, though, I don't find nearly as mediocre—dare I say bad.

Bland, radio-friendly, and padded with too many fillers, this album is the tasteless filling between the two slices of bread known as British Steel and Screaming for Vengeance. How the same five musicians who gave us those masterpieces immediately before and after this one came up with most of these songs is something I'll never understand.

Back when I owned it on vinyl, I had the American pressing, complete with an even worse cover: what looked like a strip of continuous computer paper—or was it fax paper?—forming the image of a desert highway.

While I can usually find plenty to appreciate on every Priest album, here the highlights are limited to Heading Out to the Highway, Desert Plains, Hot Rockin', and—just about—Solar Angels, which very nearly became the name of our high school band.

The remastered reissue throws in the previously unreleased bonus track Thunder Road as bait to entice you into buying the CD.

And that's all there is to say...

Τάκης "Ε-Μortal One" Γιώτης!