REVIEW: SORTILÈGE, Larmes De Hèros

 

SORTILÈGE, Larmes De Hèros (1986)

High Roller Records

Γαλλικό μέταλλο όσο και ο Πύργος του Άιφελ.

Ένα σχήμα στο underground και με τον ιδιότυπο τίτλο του cult όσο οι Γάλλοι κλασικοί Heavy Metalers αυτοί, δεν θα μπορούσαν παρά να ανήκουν σε εκείνη την ειδική κατηγορία του «αγαπάς ή μισείς». 

Το συγκεκριμένο τρίτο άλμπουμ τους (προηγούμενα ήταν το ομότιτλο Sortilege 1983 και Mètamorphose 1984) και με το πιο χαρακτηριστικά «ελληνικό ενδιαφέρον» σαν εξώφυλλο, το θεωρώ προσωπικά το αγαπημένο μου. Έχει βγει και με αγγλικούς τους στίχους και τίτλο Heroes’ Tears, αλλά τελικά η αρχική γαλλόφωνη εκδοχή του, θα έλεγα ότι είναι πιο «τσαμπουκαλεμένη», με τον ερμηνευτή τους Christian Augustin να είναι πιο σίγουρος με τη μητρική του γλώσσα! 

Με δυνατά κομμάτια όπως τα «La Hargne Des Tordus», «Chasse Le Dragon», «Le Dernier Des Travaux D'Hercules», «Mourir Pour Une Princesse», και «Messenger», έχουμε ένα σπάνιο γλωσσικά αλλά εξαίσιο ηχητικά δείγμα της μάλλον περιορισμένης γαλλικής σκηνής, τουλάχιστον για τα δεδομένα της δεκαετίας του ’80.

English:

French metal as iconic as the Eiffel Tower.

A band rooted in the underground scene and with a distinctive cult status, just as the classic French heavy metallers, they could only belong to that special "love or hate" category. 

This third album of theirs (previously, they released the self-titled Sortilege in 1983 and Mètamorphose in 1984) is, in my personal opinion, my favorite, especially with its notably "Greek-inspired" cover art. It has also been released with English lyrics and the title Heroes’ Tears, but I would say that the original French version feels more "bold," with singer Christian Augustin sounding more confident in his native language. 

Featuring powerful tracks such as “La Hargne Des Tordus,” “Chasse Le Dragon,” “Le Dernier Des Travaux D'Hercules,” “Mourir Pour Une Princesse,” and “Messenger,” it’s a rare linguistic but sonically excellent example of what was probably a limited French scene, at least by the standards of the 1980s.

Τάκης "Ε-Μortal One" Γιώτης!