REVIEW: SLAUTER XSTROYES, WINTER Kill

 

SLAUTER XSTROYES, WINTER Kill (1985)

Cult Metal Classics Records

Πιο κάτω κι απ' το underground.

Το συγκρότημα από το Σικάγο, που για χρόνια ακούγαμε το όνομά του και διαβάζαμε στα underground U.S. Power Metal άρθρα, αλλά που ήταν τρομερά δύσκολο να βρεις το ντεμπούτο άλμπουμ του, χωρίς να χρειαστεί να πουλήσεις κανένα νεφρό στο dark web για να βρεις λεφτά να το αγοράσεις σε βινύλιο, επιτέλους τυπώθηκε σε CD. Ένα απλό εξώφυλλο με το λογότυπο, που μάλλον είναι φτιαγμένο στο χέρι, κρύβει μερικά από τα πιο ιδιαίτερα κομμάτια μουσικής που τα κατατάσσω εξίσου στο progressive όσο και στο power metal. Ένα μείγμα αρχικών Fates Warning εποχής John Arch, με Omen υποβόσκουσα επική αισθητική και κάτι από Queensryche εποχής The Warning.

Σε δυσκολεύει η αρχική ακρόαση· δεν είναι το τυπικό δείγμα της αμερικανικής σκηνής της εποχής, σίγουρα. Ο ιδιαίτερος ήχος του θέλει την προσοχή σου για να σε βάλει στα μυστικά κομμάτια, όπως το ομότιτλο "Winter Kill", τα "The Stage", "Charlotte", "City of Sirtel", "Black Rose and Thorns", "Mother Mother-Fucker" (ό,τι πιο επιθετικό σε τίτλο μετά το "Son of a Bitch" των Accept!). 

Οι κύριοι John Stewart (φωνή), Paul Kratky (κιθάρα και πλήκτρα), Brent Sullivan (μπάσο) και Dave Bonow (ντραμς) είναι η σύνθεση που έγραψε τον δίσκο. Ένα σίγουρα ακατέργαστο διαμάντι της εποχής εκείνης.

English:

Deeper than the underground.

The Chicago-based band we had been hearing about for years and reading about in underground U.S. Power Metal articles, but which was incredibly hard to find their debut album—without having to sell a kidney on the dark web to afford a vinyl copy—finally released it on CD. A simple cover with a logo, probably handmade, hides some of the most distinctive tracks of music that I would categorize equally as progressive and power metal. A blend reminiscent of early Fates Warning from the John Arch era, with an Omen-like epic undertone and something of Queensryche’s The Warning era. 

The initial listen can be challenging; it’s definitely not a typical example of the American scene of that time. Its unique sound demands your attention to uncover its secret layers, such as the title track "Winter Kill," as well as "The Stage," "Charlotte," "City of Sirtel," "Black Rose and Thorns," and "Mother Mother-Fucker"—arguably the most aggressive title after Accept’s "Son of a Bitch." 

The band members—John Stewart (vocals), Paul Kratky (guitar and keyboards), Brent Sullivan (bass), and Dave Bonow (drums)—are the lineup that created this record. A certainly raw and unpolished gem from that era.

Τάκης "Ε-Μortal One" Γιώτης!