Αναγέννηση στη κόλαση.

 

URIAH HEEP, ABOMINOG (1982)

Mercury, Bronze

Με τα 2/5 της κλασσικής σύνθεσης τους (Mick Box, Lee Kerslake) ακολουθούν την εποχή τότε, στο πιο μεταλλικό άλμπουμ που φέρει τον τίτλο τους. John Sinclair σε πλήκτρα, Bob Daisley (Rainbow, Ozzy Osbourne) μπάσο και ο πρώην τραγουδιστής των Trapeze ο Pete Goalby ντεμπουτάρουν στο άλμπουμ. Το Abominog αν και αουτσάιντερ, είναι προσωπική επιλογή μου όταν θέλω να ακούσω κάτι έξω απ' τα πλαίσια του κλασσικού, από ένα κλασσικό Hard Rock σχήμα. Αρκετά κομμάτια είναι γραμμένα απ' τον συνθέτη (εδώ κολλάει ένα: Των μεγάλων επιτυχιών!) Russ Ballard. Πάντως ο ύμνος Too Scared To Run που περιέχει είναι ένα αδικημένο άσμα τους, αν και που και που ακόμη το παίζουν ζωντανά. Τα Chasing Shadows, Running All Night With The Lion, η επανεκτέλεση του Think It Over από την εποχή του John Sloman, δύο χρόνια πρίν βελτιώνει το ήδη καλό αρχικό κομμάτι.

Τάκης "Ε-Μortal One" Γιώτης

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ:WAR DANCE - Sons Of Thunder

 

WAR DANCE - Sons Of Thunder

Independent

Facebook

Η έμπνευση δεν είναι κάτι που μπορείς να εκβιάσεις και δεν είναι κάτι που μπορείς να προγραμματίσεις. Τουλάχιστον εγώ αυτό αντιλαμβάνομαι. Επίσης το πόσο δημιουργικός και παραγωγικός είναι κάποιος καλλιτέχνης εξαρτάται από πολλές συνθήκες και φυσικά από την προσωπικότητα του. Κι αν η έμπνευση και η δημιουργικότητα είναι υποκειμενικά στοιχεία για την κυκλοφορία μιας δουλειάς οι συνθήκες υπό τις οποίες ένας καλλιτέχνης καλείται να δημιουργήσει είναι μια αντικειμενική κατάσταση. Και στην Ελλάδα, μπορεί οι συνθήκες ηχογράφησης και η τεχνολογία να έχουν βελτιωθεί, οι συνθήκες διαβίωσης και ποιότητας ζωής, όμως, έχουν σαφώς επιδεινωθεί. Υπό το πρίσμα αυτό, ότι οι WAR DANCE κατάφεραν να κυκλοφορήσουν μετά από 8 χρόνια από το ντεμπούτο τους την νέα τους δουλειά είναι από μόνο του ένας άθλος.

REVIEW: CADAVERIC INCUBATOR - Nightmare Necropolis

 

CADAVERIC INCUBATOR - Nightmare Necropolis

Hells Headbangers Records

Facebook

This is some brutal music that features 2 genres into one.  Death metal mixed with grindcore. One thing that really lagged on this release was the sound quality.  But the music is still audible though trying to make out the riffs to each song becomes quite difficult.  The leads on the other hand were poetic in the sense of their vibe whizzing through the fretboard.  I heard some of their previous LP and didn't like it at all.  This is a step-up in quality whereas I failed their predecessor.  The music on here is quality, but the extent of the production is where it wanes.  Sounds like they tune pretty low on the guitar and have an old-school vibe to the songs.

OLDTIMER released new single

 

Israeli Progressive Metal band OLDTIMER released their new single «Day&Night» from the band's upcoming EP "Push and Grab". The single was recorded at "UnNamed Studio", mixed by Yonatan Kosov and mastered at "24-96 Mastering".

OLDTIMER was formed in 2020 at Tel Aviv, Israel by Kobi Cohen (vocals/guitars). Soon  Yogev Gabbay (drums), Lior Ozeri (bass) and Shahar Rolov (guitar) joined the band and the lineup was completed. Combining Mediterranean and Middle Eastern, hip hop, trance, and world music, their music is a unique and innovative blend of genres. The band's goal is to create accessible yet interesting melodies and harmonies that captivate all listeners. With their exceptional musicianship, OldTimer promises a refreshing and unforgettable listening experience.

Άλμπουμ ορόσημο κι αυτό.

 

PRAYING MANTIS, TΙME TELLS NO LIES (1981)

Arista

Στο NWOBHM δέντρο ανοίκουν κι αυτοί, όπως τόσες δεκάδες άλλα μουσικά σχήματα στα τέλη της δεκαετίας του '70. Πιο rock άποψη βέβαια, εντάξει δεν είναι και σαν τους Def Leppard (μπλιαχ!)  αλλά πιο κοντά στον ήχο των Saxon, απ' το 1984 κι ύστερα, οι Praying Mantis με το πρώτο τους άλμπουμ αυτό κατέλαβαν τη θέση που πρέπει να είχαν δικαιωματικά στη μουσική ιστορία. To All Day and All of the Night των The Kinks διασκευαζεται άψογα, τα Cheated, Running for Tomorrow, Rich City Kids, Panic in the Streets, Children of The Earth και Flirting With Suicide  είναι τα πιο κλασικά κομμάτια εδώ.

Τάκης "Ε-Μortal One" Γιώτης

Τους έφαγε η αϋπνία, δεύτερη φορά!

 

MOTORHEAD, NO SLEEP AT ALL : 1988

GWR Records

Το δεύτερο μετά από επτά χρόνια ζωντανό άλμπουμ και το πρώτο σαν  τετράδα (Kilmister, Campbell, Burston, Taylor)  μετά τις αλλεπάλληλες αλλαγές στη σύνθεση από το 1983. Μεγάλες δόσεις του αγαπημένου μου Rock 'N' Roll (1987) άλμπουμ για το οποίο πέρασαν πρώτη φορά το '87 από Αθήνα σε μια απ' τις πρώτες συναυλίες που έλαβαν χώρα στο αξέχαστο Ρόδον της οδού Μάρνη. Ένα άλμπουμ που, εντάξει του λείπει υλικό. Δεν έχει τίποτα από Iron Fist (1982) κι από Another Perfect Day (1983)! Συγκρινόμενο με το No Sleep 'Till Hammersmith (1981), υστερεί τόσο σε παραγωγή όσο και σε υλικό, όπως είπαμε. Παρόλαυτα, είναι γραμμένο σε μια εποχή που αν και δεν ήταν στη πρώτη γραμμή, οι Motorhead, είχαν να δώσουν..

Τάκης "Ε-Μortal One" Γιώτης

Σταθερά και προοδευτικά.

 

ELOY, Silent Cries And Mighty Echoes (1979)

EMI, Harvest

Ακούγοντας την επανέκδοση σε cd αυτού του άλμπουμ των Γερμανών πρωτοπόρων του ονειρικού - προοδευτικού Rock, αναγνώρισα στο τριμερές επικών διαστάσεων κομμάτι The Apocalypse μελωδίες που μου ήταν γνωστές από κάπου, κάποτε... Δεν είναι ακριβώς ένα deja vu αλλά προφανώς τα τρία υπό μέρη του: Silent Cries Divide The Night, The Vision - Burning, Force Majeure τα είχα ξαναζήσει. Master of Sensation, Pilot To Paradise, Mighty Echoes είναι κι αυτά στιγμές που μαγνητίζουν. Έντονα μέρη σε πλήκτρα, κάθε είδους από κλασικά Hammond ως και synthesizers, που δημιουργούν το ονειρικό υπόβαθρο, η καρα-γερμανικη φωνή του πάντα τραγιασκοφορεμενου (νέολογισμος ε;) Bornemann που επίσης είναι πάντα στην ηλεκτρική κιθάρα και φυσικά το άταστο μπάσο του Manziol, πάει πιο πέρα τον ρυθμικό τομέα μαζί με τον Jürgen Rossendahl στα ντραμς, γνωστό απ' τη συμμετοχή του στα άλμπουμ Fly To The Rainbow και Virgin Killer των Scorpions. Δεν χρήζει άλλης περιγραφής.

Τάκης "Ε-Μortal One" Γιώτης