Συνέντευξη SYPSIS (2015)

 Ερωτήσεις: Thanasis Karadimos

Απαντήσεις: Ignatius Stamatonikolos (Bass)

  

1.Καλησπέρα Ιγνάτιε, πες μου λίγα λόγια για το τι είναι οι Sypsis , γιατί υπάρχουν , τι έχουν να προσφέρουν?

Καλησπέρα Θανάση. Οι SYPSIS δημιουργήθηκαν για να εξωτερικεύσουν τις ανησυχίες μου σε πιο ακραία μορφή μετά την διάλυση της προηγούμενης μπάντας μου, που κινούταν σε τελείως διαφορετικά μουσικά μονοπάτια. Οι SYPSIS επομένως είναι μια μπάντα που κινείται στο χώρο του Technical Thrash Metal. Στόχος μας είναι να προσφέρουμε στο μέγιστο βαθμό υψηλής ποιότητας συνθέσεις που να εξυπηρετεί το όραμα της μπάντας και να μεταφέρουμε στον ακροατή το ερέθισμα, να ψάξει την μουσική μας και να της δώσει τον απαιτούμενο χρόνο έτσι ώστε να κατανοήσει πλήρως την βάση της έμπνευσής μας.

2. Πιστεύεις ότι υπάρχει μέταλ ακόμα, ή έχει τελειώσει?

Το μέταλ δεν τελείωσε και δεν θα τελειώσει ποτέ για μένα. Είναι ένα είδος το οποίο δεν σταματά ποτέ να πειραματίζεται με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν όρια. Βλέπεις σε καθημερινή βάση να βγαίνουν πάρα πολλές μπάντες και να προσφέρουν αριστουργήματα χωρίς να είναι αναμάσημα του παρελθόντος. Αυτό είναι πολύ σημαντικό για την ανανέωση της μέταλ μουσικής και την προσέλκυση νεότερων γενεών στο είδος και τα παρακλάδια του που είναι τόσα πολλά.

3. Πρώτη φορά full length, ποσό δύσκολο είναι να κάνεις εναν πετυχήμενο δίσκο?

Εξαρτάται πως αντιλαμβάνεται ο καθένας τον όρο επιτυχία. Για μένα επιτυχημένος δίσκος είναι αυτός που αντέχει στο χρόνο, είναι ο δίσκος ο οποίος τον σέβεται το μεγαλύτερο ποσοστό που τον μαθαίνει και τον ακούει, είναι ο δίσκος που δίνει κάτι καινούργιο και δεν είναι αναμάσημα μουσικών δρόμων, είναι ο δίσκος ο οποίος περνά στο εσωτερικό ψυχικό κόσμο του κάθε ακροατή και γίνεται ένα με την καθημερινότητα του και τους προβληματισμούς του. Προσωπικά δεν λαμβάνω ως κριτήριο της επιτυχία την παράμετρο των πωλήσεων και την παράμετρο της εκάστοτε δισκοκριτικής από οποιοδήποτε μουσικό έντυπο. Να σου δώσω ένα παράδειγμα...το rust in peace των MEGADETH ή το master of puppets των METALLICA δεν είναι τα άλμπουμ με τις μεγαλύτερες πωλήσεις στον κατάλογο δισκογραφίας τους, αλλά αν ρωτήσεις τους περισσότερους οπαδούς το μεγαλύτερο ποσοστό θα επιλέξει αυτά τα 2 άλμπουμ μέσα από τον μακρύ κατάλογό τους.

Τώρα σε ότι αφορά το πρώτο μας δίσκο είμαστε πολύ χαρούμενοι που καταφέραμε να το ολοκληρώσουμε χωρίς καμία βοήθεια από πουθενά και στηριζόμενοι αποκλειστικά και μόνο στις δυνάμεις μας. Το Playground Of The Dead είναι για εμάς ότι καλύτερο μπορούσαμε να κάνουμε στην συγκεκριμένη χρονική περίοδο και το επιστέγασμα σε αυτό είναι η κριτικές των ακροατών που φτάνει στα χέρια τους ο δίσκος.

4. Ποια πιστεύεις είναι τα αρνητικά στην μπάντα σου?

Τα αρνητικά της μπάντας μας έχουν να κάνουνε με το θέμα των ατομικών και οικογενειακών υποχρεώσεων του κάθε μέλους της μπάντας. Δεν έχουμε την δυνατότητα να κάνουμε συχνά πρόβες γιατί εμένα με τα υπόλοιπα μέλη μας χωρίζει αρκετά μεγάλη χιλιομετρική απόσταση και οι πρόβες είναι λιγότερες από αυτές που θα επιθυμούσαμε. Ακόμα ένα αρνητικό είναι ότι στην περιοχή που είναι η μπάντα δεν υπήρχε στούντιο και αναγκαστήκαμε να φτιάξουμε τον δικό μας χώρο, κάτι που όπως καταλαβαίνεις είναι χρονοβόρο και με μεγάλο κόστος. Όπως καταλαβαίνεις τα αρνητικά δεν έχουν να κάνουν με το θέμα της μουσικής αλλά με εξωγενής παράγοντες που αν δεν βρεις λύση δεν μπορείς να κανείς το οτιδήποτε, ευτυχώς προς το παρών βρίσκουμε λύσεις και είμαι πολύ χαρούμενος για αυτό.

5. Οι στίχοι τι δείχνουν για εσας?Πως τους σκεφτεστε?Ειναι πράγματα βγαλμένα απο την ζωή σας?

Οτιδήποτε έχει να κάνει με δημιουργία για μένα πρέπει να προέρχεται από τα καθημερινότητα και τα ερεθίσματα που παίρνει ο δημιουργός του. Όλοι η μουσική του άλμπουμ είναι γραμμένη από εμένα και το μεγαλύτερο μέρος των στίχων από εμένα και τον τραγουδιστή μας Legion GD.Οι στίχοι για εμάς είναι ένα σημαντικό μέρος του άλμπουμ γιατί πρέπει να συμβαδίζουν με το μουσικό υπόβαθρο και να βγαίνει ένα όμορφο τελικό αποτέλεσμα. Τώρα σε ότι αφορά την έμπνευση των στίχων κάποιοι από αυτούς είναι ιστορικοί, κάποιοι βιωματικοί και κάποιοι από αυτούς κοινωνικοπολιτικοί.

6. Η γνώμη σου για τo μπάσο, τι είναι σαν όργανο, γιατί κάποιος να μάθει μπάσο?

Για μένα το μπάσο είναι η προέκταση του εαυτού μου, είναι το μέσο να εξωτερικεύω τα συναισθήματα και τις ανησυχίες μου. Δεν θα μπορούσα να ασχοληθώ με κανένα άλλο μουσικό όργανο. Το μπάσο είναι πολύ παραγκωνισμένο στα μάτια της κοινής γνώμης ενώ δεν είναι έτσι στην πραγματικότητα. Ο μπασίστας έχει τον σημαντικότερο ρόλο σε μια μπάντα και αυτός είναι να δένει την αρμονία των έγχορδων με τον ρυθμικό μέρος και τα τύμπανα και αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο. Ουσιαστικά είναι η κόλλα ανάμεσα σε δύο πράγματα για να βγαίνει κάτι ενιαίο. Ο μπασίστας εν έτη 2015 κάνει τα πάντα...υπηρετεί τον ρυθμό μαζί με τα τύμπανα, κάνει σόλο, χρωματίζει και αναδεικνύει τις μελωδίες και την τονικότητα και παίζει σημαντικό ρόλο στις δυναμικές ενός κομματιού. Φανταστείτε να μην υπήρχε ο Steve Harris στους IRON MAIDEN,o Cliff Burton στους METALLICA,ο David Ellefson στους MEGADETH,o D.D. Verni στους OVERKILL και ο Steve Di Giorgio στους SADUS/DEATH/TESTAMENT πόσο θα έχανε η μουσική της εκάστοτε μεγάλης μπάντας. Τώρα μετά από όλα αυτά όποιος θέλει να γίνει μπασίστας θα πρέπει να είναι αφοσιωμένος και να διεκδικεί το ποσό που του αναλογεί στο κάθε κομμάτι ανάμεσα στα υπόλοιπα όργανα. Να είναι υπομονετικός και πάνω από όλα έχει σαν πρώτη προτεραιότητα το τι χρειάζεται το κομμάτι για να αναδειχτεί και όχι μεμονωμένα το όργανο.

7. Αγαπημένοι μουσικοί , και γιατί?

Μμμμμ...είναι τόσοι πολλοί που σίγουρα θέλω 3 μέρες να γράφω και ενδεικτικά θα αναφερθώ στους πρώτους που μου έρχονται στο μυαλό... GEDDY LEE από RUSH...γιατί απλά ο τρόπος που αντιλαμβάνεται την μουσική και οι τεχνική του είναι σε εξωπραγματικά επίπεδα. DAVE MUSTAINE από MEGADETH...γιατί χωρίς αυτόν δεν θα υπήρχε το kill em all και κατεπέκταση το thrash metal δεν θα ήταν όπως το ξέρουμε σήμερα. CHUCK SCHULDINER από DEATH...γιατί είναι η επιτομή του ήθους και νονός του DEATH METAL. ClIFF BURTON από METALLICA...γιατί χάρη σε αυτόν η METALLICA έμαθαν να είναι πιο διορατικοί και πολυδιάστατοι.

8. Ποσό δύσκολο είναι να παίζεις μουσική στην εποχή μας?οι συνθήκες είναι δύσκολες, σίγουρα από αυτό και μόνο δεν μπορείς να ζήσεις , συμφωνεις?θέλει θυσίες?

Εξαρτάται ποιό το ερέθισμά σου να ασχοληθείς με την μουσική. Για μένα είναι εξωτερίκευση συναισθημάτων και προβληματισμών. Το να παίζω μουσική λειτουργεί αγχολυτικά και με βοηθάει να αναπνέω από την πίεση της καθημερινότητας, είναι χόμπι και δεν θέλω να το δω βιοπορίστηκα γιατί χάνεται όλοι η μαγεία της δημιουργίας. Σίγουρα αν κάποιος θέλει να γίνει επαγγελματίας είναι πάρα πολύ δύσκολο με το σημερινό σύστημα και την κατάσταση που έχει περιέλθει η μουσική βιομηχανία αλλά μπορεί τουλάχιστον να προσπαθήσει.

9. Οι καλύτερες στιγμές σας, μέσα στην μπάντα?

Οι καλύτερες στιγμές μας είναι η δημιουργία του στούντιό μας και η 2 κυκλοφορίες μας:Το EP Hypnosis και ο δίσκος Playground of the dead με την πολύ καλή ανταπόκριση του κόσμου με μηδαμινή προώθηση από live.

10. Έχεις κατι να προσθέσεις?

Ευχαριστούμε πάρα πολύ για τον χρόνο και την δυνατότητα που μας δώσατε να μας μάθει περισσότερος κόσμος. Τσεκάρετε το νέο μας άλμπουμ Playground of the dead και πείτε μας την γνώμη σας στην σελιδα μας στο fb www.facebook.com/sypsis και στο email : sypsis@hotmail.gr. Στηρίξτε την ελληνική σκηνή.

BLASPHEMER – Demo of Darkness review

 BLASPHEMER – Demo of Darkness

Demo 2015

https://www.facebook.com/pages/Blasphemer/317145145030433

There are quite a few bands out there carrying this moniker so I should state from the beginning so as not to be any misunderstandings or confusion that this is the U.K. based band we’re dealing with. BLASPHEMER was formed in 1990 which makes them one of the first extreme metal bands out there. They belong to the first wave of death metal bands, back then when things were pure and honest, when music was straightforward. Many years have passed and we’ve seen bands alter their music, shift their focus, experiment or add innovative elements, but there are also bands like this one in particular that have remained loyal and devoted to their sound. In an oversaturated by nu metal and metalcore bands metal scene their music sounds like a breath of fresh air to my ears. It’s been quite a long time for me since the last time I came across such an interesting death metal band. “Demo of Darkness” is BLASPHEMER’s latest installment after reforming in 2014 and it showcases two killer death metal anthems, “Immortality” and “Sarcastic Ideology”. The songs are aggressive and sharp in the vein of old school death metal with a heavy and solid rhythm section, insane guitars and some great deep death metal growls. I loved it and I’d like to hear some more from them soon! What else is there for me to say? Check them out!

Christine  Parastatidou

MAINPAIN - The Empirical Shape of Pain review

 MAINPAIN - The Empirical Shape of Pain

Diverso Edizioni Musicali

https://www.facebook.com/mainpain

Well, this is a band that I know well since I have already bought their debut album entitled “Food for Thoughts” which was released back in 2006. So, after so many years MAINPAIN have decided to strike back with their sophomore album which I will present to you here. This big gap between the releases works either beneficially or destructively for a band. Which is the case for MAINPAIN you might ask? Well stay with me to find out…

THE COVER: The cover art depicts a human face screaming in agony while some sharp and thin things like wires penetrate it. It is a cover that in a way shocks you but also fits to the title of the album since it has to do with the pain as emotion and how we experience it as people.

MUSICAL STYLE: MAINPAIN is a traditional sounding metal band that moves between the traditional 80’s heavy metal sound and the late 80’s early 90’s thrash metal music. The band also mixes in its sound influences that come both from the European and the U.S. metal scene, but they give their own personal perspective to their influences.

COMPOSITIONS: You will get here 10 compositions of traditional heavy/thrash metal that offer a musical variety and also a variety of emotions to the listener. The band has its own musical identity, but I can’t avoid some comparisons with such bands like IRON MAIDEN, BRUCE DICKINSON, ICEAD EARTH, SANCTUARY (2 first albums) and LIEGE LORD. If the above seem appealing to you then trust me they sound even better. Finally, I have to say that the band has a gift to create compositions that have a long duration and yet keep the interest of the listener alive.

CONCLUSION: It seems that the 8 year gap between the debut album and their new release has worked beneficially for the band. They have the enthusiasm and yet the experience and maturity that shines on this release and will make you listen to it again and again; A very good album indeed.

Nick “Verkaim” Parastatidis

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ Sypsis - Playground Of The Dead

 Sypsis - Playground Of The Dead

Independent

https://www.reverbnation.com/sypsis

Τι έχουμε εδώ? Μια νέα κυκλοφορία , από μια Ελληνική μπάντα με πολύ παρελθόν σε ατομικό επίπεδο, και με πολύ μέλλον σε ομαδικό!

Λοιπόν, οι Sypsis είναι thrahsers και δίνουν τεχνική και πόνο! Σύνθεση σαν άλλοι Οverkill, και παραγωγή που με κάνει χαρούμενο! Όλα είναι καθαρά, όλα είναι προσεγμένα!

Η μουσική τους παιδεία σπουδαία και γνωστή καθώς όλοι είναι έμπειροι και καταξιωμένοι στον underground κύκλο !

Πάμε από την αρχή, βασικά είχα ακούσει και το πρώτο τους δισκάκι και αυτό που με ξαφνιάζει εδώ είναι τα φωνητικά! Δεν άλλαξε ο τενόρος απλά μάλλον αποφάσισε να δώσει ένα Συν ! Βρόμικα φωνητικά , με ταχύτητες , ωμή βία και πολύ τεχνική !

Νομίζω ότι τα παιδιά δίνουν πράγματι μια αυθεντική πραγματικότητα! Πολλά πρωτότυπα στοιχεία, λίγα τετριμμένα ρίφ (δεν ειναι δυνατόν να μην υπάρχουν αυτά) και όλα είναι ξεκάθαρα. Είμαι σίγουρος ότι ο Ιγνάτιος (μπασίστας) είχε στο μυαλό του ένα project, και μας κάνει να το ακούμε, αποτυπώνοντας κάθε λεπτομέρεια της σκέψης του!

Μου αρέσει που παρόλο το κοπάνιμα υπάρχουν μελωδίες χαλαρές, ροκ, θα χαρακτήριζα!

Το μπάσο είναι ασυνήθιστα ψηλά, κάτι σαν Sadus φανταστείτε, αλλά δεν ενοχλεί ίσα ίσα, ο πρίμος ήχος του είναι παραδεισένιος.

Αν πρέπει να πω τι μου θύμιζε το άλμπουμ θα πω δεν ξέρω.. Νοταριστό thrash με μπουκοτές όσο πρέπει και ατμόσφαιρα Ρόκ ανατολής !

Ήταν κάτι που στο Irony of Life μπορείς να το καταλάβεις!

Έντονα καλοπαιγμένο !

Στα μείον θα βάλω μόνο τα τύμπανα. Είναι πολύ δυνατά και εύστοχα αλλά ένα άλλο παίξιμο θα απογείωνε τα πράγματα και ξέρω ότι τα παιδιά θα το βελτιώσουν!

Δεν έχω να πω πολλά ακόμα! Εντυπωσιακές ερμηνείες στα φωνητικά, ωραίες μελωδίες, όλα είναι σε ένα επίπεδο ψηλά!

7 κομμάτια που τα καταπίνεις αμάσητα! Αν και σε αυτά τα είδη ο ακροατής κουράζεται εύκολα οι Sypsis είναι ευλογημένοι με το χάρισμα του καλλιτέχνη που σε κρατάει και όχι μόνο!

Το cd έκλεισε με έναν εντυπωσιακό επίλογο! Το highlight !

Αν ακούς thrash πρέπει να του δώσεις μια ευκαιρία!

Thanasis Karadimos

MECHANICAL ORGANIC – This Global Hive Part Two review

 MECHANICAL ORGANIC – This Global Hive Part Two

Independent

http://www.mechanicalorganic.com

Perhaps I’m not the most objective person when it comes to this band, but I think that MECHANICAL ORGANIC are one of the most special and unique bands out there and as their name clearly implies they have found the recipe to create music that is both mechanical and organic, music that balances perfectly between its more intense and aggressive parts and its melodies and atmospheres. The band hails from Australia, it has been around for over a decade now and has delivered four full length works including this one as well as two EPs. I’ve been following them since the very beginning and the change, evolution and progression of their music over the years is impressive to say the least. Now we find them at their best I think with “This Global Hive Part Two” continuing lyrically where Part One left us. The band likes to delve into conspiracy theories, spirituality and such topics which are very thought provoking. So, I can say that not only their music but their lyrics too are food for thought… they are the kind of band that refines your taste and broadens your horizons. Anyway, enough with that so let’s move on to the musical aspect of “This Global Hive Part Two” where you will have the chance to listen to some of the finest progressive metal compositions. MECHANICAL ORGANIC’s music encompasses a great deal of elements and a vast array of progressive metal sounds from old school to more modern ones and yet what makes this band and their albums amazing is the fact that they have a recognizable and eclectic sound. However, if you’d like to get a better idea as to how they sound imagine a mixture of NEVERMORE, QUEENSRYCHE, KAMELOT, SYMPHONY X, EVERGREY and the likes and you have formed a vague image. The songs are intense with sharp riffs, heavy rhythms, beautiful solos and shreds, mesmerizing keyboard parts that enhance the variety and depth of the compositions and make them more colourful and all this is topped by an incredible and very talented vocalist who elevates the compositions with his performance. All in all, what I’m trying to say is that MECHANICAL ORGANIC is a band that the fans of progressive and pioneering music should definitely check out. They are a force to be reckoned with!

Christine  Parastatidou