REVIEW: SEPTICFLESH, Codex Omega

 

SEPTICFLESH, Codex Omega (2017)

Season of Mist

Φορτωμένο, συμφωνικό, σκοτεινό.

Από τους —τρεις, λένε κάποιοι— μεγάλους της ελληνικής ακραίας metal συνομοταξίας, οι Septicflesh (τους οποίους, παρεμπιπτόντως, ακόμη δεν μπορώ να συνηθίσω με τα δύο συνθετικά ενωμένα· θέλω το κενό όπως στις απαρχές τους), έχουν βιώσει μια δεύτερη, αν όχι τρίτη, ιστορικής σημασίας δισκογραφική εποχή. Συμφωνικό death metal, μεγαλειώδες και απόκοσμο, μας παραδίδουν και στον Codex Omega τους.

Μη ξεχνάμε ποιοι και πότε ακριβώς έκαναν την αρχή: οι γενάρχες του σκοτεινού ήχου, οι Ελβετοί Celtic Frost, είχαν ήδη από το To Mega Therion (1985) τα πρώτα στοιχεία συμφωνικής μουσικής. Οι δικοί μας Septic Flesh —από τις αρχές και ειδικά στα μέσα των ’90s (να το κενό που λέγαμε)— με μια μικρή παύση, το έχουν πάει σε εντελώς διαφορετικό επίπεδο, εισάγοντας το σκοτεινό death metal τους μέσα στη συμφωνική μουσική.

Ένα ακόμη άλμπουμ που, με το «χιτ» —ας επιτραπεί ο όρος— Portrait of a Headless Man και το απίστευτο σε συμβολισμό βίντεο κλιπ του, μου υπενθύμισε τότε ότι είναι ακόμη εδώ και, ελπίζω, θα είναι για πολλά χρόνια ακόμη.

Ο Seth Siro Anton (Σπύρος Αντωνίου) σε μπάσο και growl φωνητικά, ο αδερφός του Χρήστος Αντωνίου σε κιθάρα και καθαρή φωνή, μαζί με τον Σωτήρη Announaki V επίσης στην κιθάρα, και τον μοναδικό μη Έλληνα της παρέας, τον ντράμερ Kerim Lechner, μας καθίζουν βίαια κάτω και ρίχνουν στα αυτιά μας τα φορτωμένα με decibel, ογκοδέστατα κομμάτια του δίσκου.

Υλικό όπως τα 3rd Testament (Codex Omega), Enemy of Truth, Martyr, Dark Art, Our Church Below the Sea, Faceless Queen και Trinity.

English:

Loaded, symphonic, dark.

Among the —three, some say— giants of the Greek extreme metal lineage, Septicflesh (whom, incidentally, I still can’t get used to seeing written as one word; I want the space back, like in their early days) have lived through a second, if not a third, historically significant creative era. Symphonic death metal, majestic and otherworldly, is once again what they deliver on their Codex Omega.

Let’s not forget who started all this, and when: the forefathers of the dark sound, Switzerland’s Celtic Frost, had already introduced the first symphonic elements back on To Mega Therion (1985). Our own Septic Flesh —from the early and especially the mid‑’90s (there’s that space again)— with a brief pause in between, took it to an entirely different level, weaving their shadow‑drenched death metal into full symphonic form.

Another album which, with its “hit” —if the term may be allowed— Portrait of a Headless Man, and its symbolically staggering music video, reminded me back then that they are still here and, hopefully, will remain for many years to come.

Seth Siro Anton (Spyros Antoniou) on bass and growl vocals, his brother Christos Antoniou on guitar and clean vocals, together with Sotiris Announaki V also on guitar, and the only non‑Greek member, drummer Kerim Lechner, forcefully pin us to our seats and hurl into our ears the decibel‑laden, massive compositions of this record.

Material such as 3rd Testament (Codex Omega), Enemy of Truth, Martyr, Dark Art, Our Church Below the Sea, Faceless Queen, and Trinity.

Τάκης "Ε-Μortal One" Γιώτης!