REVIEW: URIAH HEEP, Sonic Origami

 

URIAH HEEP, Sonic Origami (1998)

Spitfire Records

Πόση μαγευτική μελωδία σηκώνεις;

Εποχές κι εκείνες… Τους είδα λίγο μετά το 1999 στο Ρόδον, χωρίς να έχω ακόμη αυτό το άλμπουμ, και απογοητεύτηκα γιατί το έπαιξαν σχεδόν ολόκληρο. Μόνο οι νέοι — δηλαδή Only the Young, όπως λέει και το “χιτ” του CD. Τότε ήμασταν νέοι μεν, αλλά θέλαμε να ακούσουμε τα μυθικά κομμάτια της δεκαετίας του ’70, όπως είναι λογικό.

Τι μένει λοιπόν για την εποχή αυτή, που όπως ξέρουμε θεωρείται η A.O.R. περίοδος αυτού του τεράστιου — ιστορικά και ακόμη περισσότερο δισκογραφικά — Hard Rock θηρίου; Μα πλέον οι δύο και κάτι δεκαετίες που μας χωρίζουν από αυτόν τον δίσκο μάλλον δούλεψαν υπέρ του!

Ο Bernie Shaw ήταν ήδη τότε ο μακροβιότερος τραγουδιστής τους (πόσο μάλλον τώρα που παραμένει στη θέση του). Ο Mick Box, το μόνο αρχικό και ιδρυτικό μέλος, στην ηλεκτρική και ακουστική κιθάρα… παραμένει κι αυτός. Ο πληκτράς Phil Lanzon ήταν τότε στη σύνθεση, αλλά οι — δυστυχώς — μακαρίτες Trevor Bolder στο μπάσο και ο ντράμερ που αγαπήσαμε και στον πρώτο δίσκο του Ozzy Osbourne, ο παιχταράς Lee Kerslake, μας λείπουν αφόρητα.

Εντάξει, αν είσαι ακόλουθος της αχανούς πορείας τους, θα σου έλεγα ότι πλέον ναι, ανήκει στα ύστερα κλασικά τους. Από την άλλη, αν δεν τους ξέρεις (πραγματικά απίθανο, αλλά αν…), μην ξεκινήσεις από αυτό, αλλά από τα Demons and Wizards ή The Magician’s Birthday του 1972.

Τα Between Two Worlds, I Hear Voices, Heartless Land, ο ύμνος — όπως προείπαμε — Only the Young, το μαγικό A.O.R. κομμάτι Question, καθώς και τα Change, Feels Like, η γρήγορη ροκιά Everything in Life και το τελικό The Golden Palace, έχουν να δώσουν πολλά για να ονειρευτείς.

English:

How Much Enchanting Melody Can You Take?

Those were the days… I first saw them a little after 1999 at Rodon, without even owning this album yet, and I left disappointed because they played almost the whole thing. Only the young — Only the Young, as the CD’s “hit” says. Sure, we were young back then, but naturally we wanted to hear their mythical ’70s material.

So what remains for this era, the one we all know as the A.O.R. period of this massive Hard Rock beast — historically huge, and even more so discographically? Well, the two‑plus decades that now separate us from this record seem to have worked in its favor.

Bernie Shaw was already their longest‑serving vocalist at the time (let alone the fact that he’s still in the role). Mick Box, the sole original founding member, still holding down electric and acoustic guitars… remains to this day. Keyboardist Phil Lanzon was part of that lineup too, but the late Trevor Bolder on bass and the drummer we adored from Ozzy Osbourne’s debut — the phenomenal Lee Kerslake — are missed unbearably.

If you’ve followed their vast journey, I’d tell you that yes, by now this album definitely belongs to their late‑era classics. On the other hand, if you don’t know them (highly unlikely, but still…), don’t start here — go to Demons and Wizards or The Magician’s Birthday from 1972.

Between Two Worlds, I Hear Voices, Heartless Land, the anthem — as mentioned — Only the Young, the magical A.O.R. gem Question, along with Change, Feels Like, the fast rocker Everything in Life, and the closing The Golden Palace all have plenty to offer if you’re ready to dream.

Τάκης "Ε-Μortal One" Γιώτης