REVIEW: LEATHERHEAD, Leatherhead

 

LEATHERHEAD, Leatherhead (2024)

No Remorse Records

Ινδιάνοι από τη Θεσσαλία;

Οι Λαρισαίοι λοιπόν, με το περσινό ντεμπούτο τους, αποτελούν ακόμη μία προσθήκη στο ρόστερ της ανανεωμένης ελληνικής Metal σκηνής, η οποία τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια έχει δώσει πολλά και διαφορετικά ονόματα. Οι πέντε μουσικοί παίζουν χαμένο‑στο‑χρόνο Speed Metal με Thrash πλαίσιο, λες και δεν υπάρχει αύριο. Άλλη μία παραγωγή που διεκδικεί έπαινο για τον ήχο της· έναν ήχο που επιστρέφει στο στυλ της δεκαετίας του ’80 και σε σχήματα όπως οι Hallow’s Eve και Savage Grace, με λίγο από Overkill ως προς την ταχύτητα.

Ειδικά η φωνή του Τόλη Μέκρα μου θύμισε κάτι ανάμεσα σε ακατέργαστο Geoff Tate και μανιασμένο Lizzy Borden. Η επιρροή του παλιού, πρωτόλειου U.S. Metal είναι σαφής και σε αυτά τα παιδιά. Τους είχα δει πέρσι για πρώτη φορά, όταν άνοιγαν μαζί με τους Yoth Iria του Δημήτρη Πατσούρη για τους Destruction, με τον Τόλη να εμφανίζεται σαν μάγο‑γιατρό, όπως στην απεικόνιση του εξωφύλλου του δίσκου.

Θάνος Μετάλιος και Ζαχαρίας Καραμπάσης στις κιθάρες, Γιώργος “Bradley” Χατζηγεωργίου στο μπάσο και Μιχάλης Ζουναράκης στα τύμπανα αποτελούν την υπόλοιπη ομάδα, με εννιά κομμάτια και μία εισαγωγή να συνθέτουν το άλμπουμ. Equinox, Dressed to Kill, Vampire’s Kiss, When Death is Near, Judge Steel, The Awakening, Leatherhead νομίζω μου έμειναν ως τα πιο χαρακτηριστικά.

Για να δούμε τι άλλο μας επιφυλάσσουν…

English:

Indians from Thessaly?

The guys from Larissa, with last year’s debut under their belt, are yet another addition to the roster of the revitalized Greek Metal scene, which has produced plenty of diverse names over the past fifteen years. The five musicians play a lost‑in‑time kind of Speed Metal with a Thrash framework, as if there’s no tomorrow. Another production that deserves praise for its sound—a sound that throws back to the style of the ’80s and to bands like Hallow’s Eve and Savage Grace, with a touch of Overkill in terms of sheer speed.

Tolis Mekras’ vocals in particular reminded me of something between a raw Geoff Tate and a frenzied Lizzy Borden. The influence of old, primal U.S. Metal is unmistakable with these guys as well. I first saw them live last year, when they opened—together with Dimitris Patsouris’ Yoth Iria—for Destruction, with Tolis appearing like a witch‑doctor, just like on the album cover.

Thanos Metalios and Zacharias Karampasis on guitars, Giorgos “Bradley” Chatzigeorgiou on bass, and Michalis Zounarakis on drums complete the lineup, with nine tracks and an intro making up the album. Equinox, Dressed to Kill, Vampire’s Kiss, When Death is Near, Judge Steel, The Awakening, Leatherhead—these are the ones that stuck with me as the most characteristic.

Let’s see what else they have in store…

Τάκης "Ε-Μortal One" Γιώτης!