REVIEW: LEATHERHEAD, Violent Horror Stories

 

LEATHERHEAD, Violent Horror Stories (2026)

No Remorse Records

Παρασκευή και 13 έσκασε, Σάββατο 14 παίζει…

Αααα, οι πέντε φίλοι από τον κάμπο της Θεσσαλίας και την πρωτεύουσά του, τη Λάρισα, επιστρέφουν με νέες σκοτεινές speed metal περιπέτειες στον δεύτερο, ολοφρέσκο δίσκο τους! Η συνέχεια του ομώνυμου ντεμπούτου τους, δύο χρόνια νωρίτερα, κινείται στα ίδια πλαίσια, αλλά τη βρίσκω βελτιωμένη σε κάθε τομέα.

Ο Τόλης Μέκρας στη φωνή, οι Θάνος Μετάλιος και Δημήτρης Κομνηνός στις κιθάρες, ο Γιώργος Χατζηγεωργίου στο μπάσο και ο Μιχάλης Ζουναράκης στα τύμπανα εμφανίζονται ανελέητοι και λες και ζουν ακόμη κάπου μεταξύ 1983 και 1986 από πλευράς μουσικής. Μοιράζουν απλόχερα πόνο, ταχύτητα, συνθέσεις και άφθονη όρεξη για headbanging μέσα στις βίαιες ιστορίες τρόμου τους. Με το U.S. Metal ως βάση — παιγμένο όχι μόνο με διάθεση για αναπολήσεις ή αγιοποίηση, αλλά ως εφαλτήριο και έμπνευση — το άλμπουμ σε πιάνει από τη μούρη, όπως ο σκοτεινός ερυθρόδερμος Witchdoctor στο εξώφυλλο αρπάζει τον άτυχο θεατή μέσα από την οθόνη στο ομότιτλο V.H.S., που ανοίγει το σερί της επίθεσης.

Ακολουθούν τα Summoning the Dead, The Visitors, Children of the Beast, Incubus, Crimson Eyes, Something Evil (This Way Comes) και Dreamcatcher, που σε πηγαίνουν περίπατο για κοντά σαράντα λεπτά, ανάμεσα σε σκοτεινή φαντασία και δημιουργική ανάγκη για καλοπαιγμένη metal μουσική.

Χαλαρό 9/10 και μπράβο στην ομάδα. Ραντεβού στις σκηνές, ρε Έλληνες Απάτσι!

English:

Friday the 13th dropped, Saturday the 14th is already raging…

Aaaah, the five friends from the plains of Thessaly and their capital, Larissa, return with new dark speed‑metal adventures on their second, freshly forged album! The follow‑up to their self‑titled debut from two years ago moves in the same territory, but I find it improved in every single aspect.

Tolis Mekras on vocals, Thanos Metalios and Dimitris Komninos on guitars, Giorgos Chatzigeorgiou on bass, and Michalis Zounarakis on drums sound absolutely relentless — as if they’re still living somewhere between 1983 and 1986 musically. They dish out pain, speed, sharp songwriting, and plenty of appetite for headbanging through their violent horror tales. With U.S. Metal as their foundation — played not with mere nostalgia or worship, but as a springboard and source of inspiration — the album grabs you by the face, just like the dark red‑skinned Witchdoctor on the cover snatches the unlucky viewer through the screen on the title track V.H.S., which kicks off the attack.

What follows — Summoning the Dead, The Visitors, Children of the Beast, Incubus, Crimson Eyes, Something Evil (This Way Comes), and Dreamcatcher — takes you on a forty‑minute ride through dark fantasy and a genuine creative urge for well‑crafted metal.

A relaxed 9/10 from me, and kudos to the whole crew. See you on the stages, you Greek Apaches!

Τάκης "Ε-Μortal One" Γιώτης!