REVIEW: BOSTON, Don't Look Back

 

BOSTON, Don't Look Back (1978)

Epic

Έρχονται, σας παίρνουν και φεύγουν

Οι Αμερικανοί, προφανώς εκ Βοστώνης, δεσπόζουν στο δεύτερο άλμπουμ τους μετά το ομότιτλο ντεμπούτο, που μας τους έμαθε από την καλή. Μελωδικό rock, ξανά με ιδιαίτερα κιθαριστικά riffs και πολυφωνικά φωνητικά στα ρεφρέν (Queen κι Uriah Heep οι δάσκαλοι): γενικά ένα μουσικό ταξίδι… αλλού, πάνω στον τεράστιο ιπτάμενο δίσκο τους, με ολόκληρη την πόλη τους επάνω, όπως και στο εξώφυλλο του άλμπουμ. Μουσική γραμμένη για τα ερτζιανά κύματα των ραδιοφωνικών σταθμών FM/AM, αλλά πολύ καλά γραμμένη. Ίσως λίγο πιο πίσω από το πρώτο τους άλμπουμ (αυτό είναι υποκειμενικό), πάντως το ομώνυμο του δίσκου, που ξεκινά μαζί με τα «The Journey», «It’s Easy», «A Man I’ll Never Be» (του οποίου το δεύτερο riff θυμίζει κάτι από το «More Than a Feeling» του πρώτου δίσκου), «Feelin’ Satisfied», «Party» και «Don’t Be Afraid», σου μένουν στο υποσυνείδητο. Ένα ακόμη πρωτόλειο A.O.R. διαμάντι το δεύτερό τους, κάτι που δυστυχώς δεν επαναλήφθηκε ξανά. Ο χρόνος μετράει ήδη αντίστροφα για τη μπάντα, καθώς η εταιρεία τους σύντομα θα απαιτήσει πολλά περισσότερα από όσα θα μπορούσαν να πετύχουν, βάζοντάς τους σε μια ατραπό δικαστικών περιπετειών που ολοκληρώθηκε το 1985!

English:

They Come, They Sweep You Away, and They’re Gone

The Americans, from Boston as one might expect, dominate their second album, which follows the self-titled debut that introduced them to us in the best possible way. Melodic rock once again, with distinctive guitar riffs and layered vocal harmonies in the choruses (Queen and Uriah Heep are the masters here): all in all, a musical journey… to somewhere else, aboard their enormous flying saucer with their entire city on board, just as on the album cover. This is music written for the airwaves of FM/AM radio, but very well written. It is perhaps a little behind their first album (a subjective call), yet the title track, which opens the record, along with “The Journey,” “It’s Easy,” “A Man I’ll Never Be” (whose second riff recalls “More Than a Feeling” from the debut), “Feelin’ Satisfied,” “Party,” and “Don’t Be Afraid,” all stay with you in the back of your mind. Another early A.O.R. gem, this second album is something that, sadly, was never repeated. The clock is already ticking for the band, as the label would soon demand far more than they could deliver, pushing them down a path of legal battles that did not end until 1985!

Τάκης "Ε-Μortal One" Γιώτης