REVIEW: ALICE COOPER, Love It To Death

 

ALICE COOPER, Love It To Death (1971)

Warner Bros. Records

Εδώ είμαστε!

Το τρίτο άλμπουμ των Alice Cooper, στους οποίους, βέβαια, τραγουδάει ο... Alice Cooper, και εδώ ο στόχος επιτέλους επιτυγχάνεται! Πρόκειται για την πρώτη πραγματικά ολοκληρωμένη συλλογή τραγουδιών του συγκροτήματος, με σαφή κατεύθυνση, δυνατές συνθέσεις και, το βασικότερο, επιτυχημένο υλικό. Ήδη η φήμη τους αρχίζει σιγά σιγά να ξεπερνά τον Ατλαντικό Ωκεανό, με τη μουσική τους να βρίσκει αρχικά απήχηση στη Βρετανία, σε αυτή την ιστορική καμπή της πορείας τους.

Η αλήθεια είναι πως, αν αγνοήσεις τα δύο πρώτα άλμπουμ και ξεκινήσεις από εδώ, δεν χάνεις και πολλά. Αντίθετα, μάλλον κερδισμένος θα βγεις. Ο πρώτος κλασικός ύμνος που εξακολουθεί έκτοτε να τους τιμά σε κάθε εποχή είναι, βέβαια, το «I'm Eighteen», ένα αθάνατο τραγούδι για κάθε έφηβο, ανεξαρτήτως εποχής. «Black Juju», «Long Way to Go» και, φυσικά, ο δεύτερος ύμνος του δίσκου, το θρυλικό «Ballad of Dwight Fry», το οποίο εξακολουθεί να εμφανίζεται πολύ συχνά στα ζωντανά τους προγράμματα, ακόμη και μισό αιώνα αργότερα! Τα «Caught in a Dream» και «Hallowed Be My Name» αποτελούν επίσης σημαντικές στιγμές του άλμπουμ.

Από εδώ ξεκινά η επιτυχία που θα συνεχιστεί με ακόμη μεγαλύτερη ένταση, οδηγώντας το συγκρότημα στην κορυφή. Η επί σκηνής περσόνα του Alice Cooper θα καταπιεί πολύ σύντομα τον άνθρωπο Vincent Furnier.

English:

Here we are!

The third Alice Cooper album, with Alice Cooper himself, of course, handling the vocals, and this time the band finally hits the mark! This is their first truly complete collection of songs, featuring a clear direction, strong compositions and, most importantly, material with genuine commercial appeal. Their reputation is already beginning to spread across the Atlantic, with their music first finding an audience in Britain, marking a significant turning point in their career.

The truth is that if you skip the first two albums and start here, you won't be missing much. In fact, you will probably be better off. The first classic anthem to emerge from this album, and one that has stood the test of time ever since, is, of course, "I'm Eighteen", an immortal song for teenagers of every generation. "Black Juju", "Long Way to Go" and, naturally, the album's second anthem, the legendary "Ballad of Dwight Fry", which still regularly features in their live setlists, even half a century later! "Caught in a Dream" and "Hallowed Be My Name" are also important highlights of the album.

This is where the success begins, continuing with even greater momentum and eventually taking the band to the top. Alice Cooper's onstage persona would soon completely overshadow the man behind it, Vincent Furnier.

Τάκης "Ε-Μortal One" Γιώτης