URIAH HEEP Live στη Θεσσαλονίκη (7/11/2026)

 

Η συναυλία των Uriah Heep το Σάββατο, 7 Νοεμβρίου 2026, στο Principal Club Theater του Πολυχώρου Μύλος, είχε εξαρχής τον χαρακτήρα ενός σημαντικού μουσικού γεγονότος για τη Θεσσαλονίκη. Στο πλαίσιο της παγκόσμιας αποχαιρετιστήριας περιοδείας The Magician’s Farewell, το βρετανικό συγκρότημα επέστρεψε στην πόλη μετά από χρόνια, προσφέροντας στο κοινό την ευκαιρία να παρακολουθήσει για τελευταία φορά ζωντανά έναν από τους θεμελιωτές του hard και progressive rock.

Η βραδιά ξεκίνησε με μια αισθητή απουσία, καθώς οι Heavy Pettin’ τελικά δεν εμφανίστηκαν στη συναυλία της Θεσσαλονίκης — μια εξέλιξη που προκάλεσε εύλογη δυσαρέσκεια σε μερίδα του κοινού που περίμενε να δει το βρετανικό σχήμα να ανοίγει τη βραδιά. Ωστόσο, από τη στιγμή που οι Uriah Heep ανέβηκαν στη σκηνή, το κλίμα αντιστράφηκε πλήρως, με την έμπειρη μπάντα να παίρνει τον έλεγχο από το πρώτο λεπτό.

Η έναρξη έγινε με το «Grazed by Heaven», δίνοντας αμέσως τον τόνο της βραδιάς και δείχνοντας πως το συγκρότημα δεν περιορίζεται σε μια απλή αναδρομή στο παρελθόν, αλλά διατηρεί ενεργό το σύγχρονο δισκογραφικό του αποτύπωμα. Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκαν και τα «Save Me Tonight» και «Hurricane», τα οποία δέθηκαν ομαλά με κλασικότερες στιγμές όπως τα «Shadows of Grief» και «Stealin’», κρατώντας αμείωτο τον ρυθμό στο πρώτο μέρος του προγράμματος.

Στο επίκεντρο της σκηνικής παρουσίας βρέθηκε αναπόφευκτα ο Mick Box. Διανύοντας το 80ό έτος της ηλικίας του, ο μοναδικός εναπομείνας ιδρυτής της μπάντας απέδειξε επί σκηνής ότι η μακροβιότητα των Uriah Heep δεν βασίζεται απλώς στη νοσταλγία, αλλά σε μια απόλυτα λειτουργική και καλοδουλεμένη ζωντανή μηχανή. Με σταθερή κιθαριστική παρουσία, χαρακτηριστική ενέργεια και άμεση επικοινωνία με τον κόσμο, λειτούργησε ως ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα στην ιστορία του γκρουπ και το παρόν.

Το δεύτερο μισό της εμφάνισης επικεντρώθηκε στον πυρήνα της κλασικής περιόδου των '70s, εκεί όπου η ανταπόκριση του κοινού της Θεσσαλονίκης ήταν καθολική. Το «The Wizard» και το «Sweet Lorraine» προετοίμασαν το έδαφος για το πολυδιάστατο «The Magician's Birthday» —το οποίο εμπλουτίστηκε με ένα εύστοχο πέρασμα από το Wake The Sleeper— αναδεικνύοντας τις progressive πτυχές του ήχου τους. Η εκτέλεση του «Gypsy» έδωσε τον απαραίτητο όγκο και δυναμισμό, πριν η βραδιά οδηγηθεί στην κορύφωσή της.

Το κλείσιμο του κανονικού σετ με τα «July Morning» και «Lady in Black» αποτέλεσε το πιο δυναμικό σημείο της συναυλίας σε επίπεδο συμμετοχής του κοινού. Οι δύο εμβληματικές συνθέσεις λειτούργησαν ως σημείο αναφοράς της βραδιάς, με τον κόσμο να συμμετέχει ενεργά σε όλη τη διάρκειά τους, αναγνωρίζοντας το ειδικό βάρος αυτής της περιοδείας.

Η επιστροφή στη σκηνή για το encore με το «Sunrise» και το «Easy Livin’» ολοκλήρωσε ένα συμπαγές, ισορροπημένο πρόγραμμα. Παρά την αρχική απογοήτευση για την απουσία του support σχήματος, οι Uriah Heep παρέδωσαν στη Θεσσαλονίκη μια μεστή, επαγγελματική και ουσιαστική εμφάνιση. Αν αυτή ήταν πράγματι η τελευταία τους στάση στην πόλη, έκλεισαν τον κύκλο τους με αξιοπρέπεια, συνέπεια και σεβασμό προς τη μουσική τους κληρονομιά.

TEXT: Nick Parastatidis

PHOTOS/VIDEOS: Theofilos Bachtsevanidis