Hailing from Larissa, a city in central Greece that
has given us several good bands across different metal genres over the years,
INNOSENSE made their debut with Outcast, following an earlier demo released
back in 2007. This first full-length effort introduces a band with a clear
understanding of the progressive metal sound and the potential to develop
further in the future.
Outcast is a good album within its genre, combining
the elements expected from a progressive metal release with a production that
suits the music without detracting from its character. However, the band's
greatest advantage is undoubtedly the vocals, which add considerable strength
to the material and help the songs maintain their identity. Among the album's
highlights, I would single out "On and On", "Mystify" and
"The Fall", three tracks that particularly caught my attention.
In conclusion, Outcast is a worthwhile release for
progressive metal fans and another example of the interesting work associated
with Steel Gallery Records, a label that has consistently supported bands from
the Greek metal scene. INNOSENSE have made a promising start, demonstrating
that they possess the necessary foundations to achieve even greater things in
the future.
Μία
μπάντα που γνώριζα μόνο εξ ακοής, μέχρι να βρω το πρώτο της CD, είναι οι Αθηναίοι ValiantSentinel. Είναι κάτι που πλέον έχω
καταλάβει σε βάθος: η σκηνή του χώρου μας κρύβει πολλά κοσμήματα στον ήχο που
αγαπάμε. Καιρός, λοιπόν, να μπούμε βαθιά στις στοές του underground για να ανακαλύψουμε αυτά τα
πετράδια!
Η
μπάντα, ωστόσο, έκρυβε και κάτι ακόμη που δεν γνώριζα. Στην πραγματικότητα, ο
κιθαρίστας, μπασίστας και πληκτράς Δημήτρης Σκόδρας ξεκίνησε τη σύνθεση και τη
συγγραφή της μουσικής για τα κομμάτια αυτού του ομότιτλου άλμπουμ το 2015,
ολοκληρώνοντας τη δουλειά πέντε χρόνια αργότερα, έχοντας αναλάβει μόνος του
ολόκληρο το εγχείρημα ως one-manband!
Πρόσφατα,
είχα την ευκαιρία να τον δω επί σκηνής μαζί με τους άλλους τέσσερις φίλους του,
έχοντας στο πλευρό τους και τον πραγματικό ιππότη της μπάντας, πλήρως εξοπλισμένο
με τη γυαλιστερή πανοπλία του, το ξίφος και την ασπίδα του! Μια παρουσία που
δικαιολογεί τόσο το όνομα του συγκροτήματος όσο και το εξαιρετικά ταιριαστό artwork του δίσκου!
Τους
στίχους ερμηνεύει ο RobLundgren (Reveal) και, αν ακόμη δεν έγινε κατανοητό τι
μουσική παίζουν οι ValiantSentinel, η
απάντηση είναι PowerMetal
ελληνικής τεχνοτροπίας, με έντονο επικό στοιχείο. Αν αναρωτιέστε με ποιους θα
μπορούσαμε να τους συγκρίνουμε, βάλτε στο μουσικό μπλέντερ τους Stormwitch, τους Heaven'sGate και τους BlindGuardian. Πολύ Γερμανία μαζεύτηκε,
το ξέρω, αλλά έτσι είναι! Προσθέστε μια όμορφη, σύγχρονη παραγωγή και το
αποτέλεσμα αφήνει εξαιρετικά θετικές εντυπώσεις.
Έντεκα
κομμάτια περιλαμβάνει ο δίσκος, τα περισσότερα από τα οποία κερδίζουν αμέσως το
αυτί σου, όπως τα «Victorious», «DestinyAwaits», «AgeofMythology», «OneMustFall», «NobleKnight», «TheLegionnaire», «KingintheNorth» και «TitansAwake».
English:
Greek Steel, Forged Alone
One band I had only heard of before coming across
their debut CD is Athens-based Valiant Sentinel. One thing I have come to
realise is that our local scene is hiding plenty of gems in the kind of music
we love. It is high time we ventured deep into the underground's tunnels to
uncover these precious stones!
However, there was something else about the band that
I was unaware of. Guitarist, bassist and keyboardist Dimitris Skodras actually
began composing and writing the music for the tracks on this self-titled album
back in 2015, completing the work five years later. He had taken on the entire
project by himself, effectively operating as a one-man band!
Recently, I had the opportunity to see him on stage
alongside his four fellow musicians, accompanied by the band's very own knight,
fully equipped with his shiny armour, sword and shield! A sight that perfectly
justifies both the band's name and the remarkably fitting artwork adorning the
album!
The vocals are handled by Rob Lundgren (Reveal), and
if you still haven't figured out what Valiant Sentinel are all about, the
answer is Power Metal in the Greek tradition, with a strong epic element. If
you're wondering what they sound like, throw Stormwitch, Heaven's Gate and
Blind Guardian into the musical blender. That's a lot of German bands, I know,
but that's just how it is! Add some fine, modern production to the mix, and the
result makes a very positive impression.
The album features eleven tracks, most of which
immediately catch your ear, including “Victorious”, “Destiny Awaits”, “Age of
Mythology”, “One Must Fall”, “Noble Knight”, “The Legionnaire”, “King in the
North” and “Titans Awake”.
Το Σάββατο 10 Οκτωβρίου 2026, το Principal Club
Theater της Θεσσαλονίκης φιλοξένησε τη Doro Pesch, μία από τις πλέον
αναγνωρίσιμες μορφές στην ιστορία του γερμανικού heavy metal. Στο ίδιο
συναυλιακό πρόγραμμα συμμετείχαν οι Sense of Fear, ένα από τα μακροβιότερα
heavy metal συγκροτήματα της Βόρειας Ελλάδας, προσθέτοντας μια ελληνική
παρουσία σε μια βραδιά αφιερωμένη σε μεγάλο βαθμό στην κληρονομιά του κλασικού
metal.
SENSE OF
FEAR
Με αφετηρία την Κοζάνη το 1998, οι Sense of Fear έχουν
διαμορφώσει μια μουσική ταυτότητα που συνδυάζει τη σκοτεινή πλευρά του heavy
metal της δεκαετίας του '80 με thrash επιρροές και πιο σύγχρονα μελωδικά
στοιχεία. Στη μακρόχρονη πορεία τους διατηρούν σταθερή παρουσία στην ελληνική
metal σκηνή, έχοντας διαμορφώσει μια δισκογραφία που αντανακλά τόσο τις
παραδοσιακές τους ρίζες όσο και τη διάθεσή τους να εξερευνήσουν νεότερες
μουσικές κατευθύνσεις.
Η δισκογραφική τους διαδρομή περιλαμβάνει ένα
αυτοχρηματοδοτούμενο EP του 2013 και το πρώτο ολοκληρωμένο άλμπουμ τους, As
The Ages Passing By…, που κυκλοφόρησε το 2018 από την ιταλική Rockshots
Records. Τον Μάιο του 2026 επέστρεψαν με το δεύτερο άλμπουμ τους, Infernal
Decay, μέσω της Sleaszy Rider Records. Η νέα αυτή δουλειά αποτελεί ένα
ακόμη κεφάλαιο στη μακρόχρονη πορεία τους και έδωσε σημαντικό υλικό για το
πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης.
Το εισαγωγικό «Ethereal Requiem» οδήγησε στα «Kiss of
War», «Kleos» και «Labyrinth», τέσσερα κομμάτια που συνδέονται με την τελευταία
τους δισκογραφική κυκλοφορία. Το τελευταίο παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον,
καθώς στην ηχογραφημένη εκδοχή του άλμπουμ συμμετέχει ο Sakis Tolis των Rotting
Christ. Η συγκεκριμένη συνεργασία φέρνει κοντά δύο διαφορετικές εκφράσεις της
ελληνικής metal σκηνής, συνδέοντας τις heavy metal βάσεις των Sense of Fear με
τη σκοτεινότερη ατμόσφαιρα που χαρακτηρίζει ένα από τα γνωστότερα ελληνικά
συγκροτήματα του ακραίου metal.
Το set συμπληρώθηκε με τα «Angel of Steel», από το
ντεμπούτο του 2018, «Lord of the World» και «Sense of Fear». Η επιλογή αυτή
προσέφερε μια σύντομη αναδρομή στη δισκογραφική τους πορεία, συνδυάζοντας υλικό
από τα δύο ολοκληρωμένα άλμπουμ τους και ολοκληρώνοντας το πρόγραμμα με μια
σύνθεση που φέρει το όνομα του συγκροτήματος.
Για ένα σχήμα με περισσότερα από 25 χρόνια
δραστηριότητας, η συμμετοχή σε μια συναυλία με πρωταγωνίστρια μια διεθνώς
αναγνωρισμένη καλλιτέχνιδα όπως η Doro αποτελεί ακόμη έναν σημαντικό σταθμό. Οι
Sense of Fear εξακολουθούν να αποτελούν μέρος της ελληνικής heavy metal σκηνής,
διατηρώντας τη δραστηριότητά τους και συνεχίζοντας να παρουσιάζουν νέο υλικό.
DORO
Η Doro Pesch δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις στους
φίλους του κλασικού heavy metal. Η πορεία της ξεκίνησε με τους Warlock, το
γερμανικό συγκρότημα που την καθιέρωσε διεθνώς και της εξασφάλισε μια ξεχωριστή
θέση ανάμεσα στις πλέον αναγνωρίσιμες φωνές του είδους.
Το Triumph and Agony, που κυκλοφόρησε το 1987,
παραμένει ένας από τους σημαντικότερους δίσκους εκείνης της περιόδου.
Περιλαμβάνει τα «All We Are» και «Für immer», δύο τραγούδια που εξακολουθούν να
κατέχουν εξέχουσα θέση στο ρεπερτόριό της. Πρόκειται για ένα άλμπουμ που
συνδυάζει τη δύναμη του παραδοσιακού heavy metal με αξιομνημόνευτες μελωδίες
και ρεφρέν.
Η συνέχεια της καριέρας της δεν ήταν χωρίς δυσκολίες.
Οι νομικές διαφορές με τον πρώην μάνατζερ των Warlock σχετικά με τα δικαιώματα
του ονόματος την οδήγησαν να συνεχίσει ως Doro. Αντί να επιτρέψει στην υπόθεση
να ανακόψει την πορεία της, καθιερώθηκε ως σόλο καλλιτέχνιδα και συνέχισε να
κυκλοφορεί άλμπουμ, διατηρώντας παράλληλα τη σύνδεσή της με τη μουσική που την
ανέδειξε. Τα δικαιώματα του ονόματος Warlock ανακτήθηκαν τελικά το 2011.
Το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης έδωσε ιδιαίτερη έμφαση
στην κλασική περίοδο των Warlock, επαναφέροντας στο προσκήνιο το υλικό που
διαμόρφωσε τη μουσική της ταυτότητα. Η έναρξη με τα «I Rule the Ruins» και
«Burning the Witches» έφερε δύο χαρακτηριστικές συνθέσεις της παλαιότερης
περιόδου, ενώ τα «Fight for Rock», «Metal Racer» και «East Meets West»
συνέχισαν την αναδρομή σε μια εποχή κατά την οποία το γερμανικό heavy metal
διαμόρφωνε τη δική του ξεχωριστή φυσιογνωμία.
Ακολούθησαν τα «Raise Your Fist» και «Für immer»,
εκπροσωπώντας διαφορετικές πλευρές της μουσικής προσωπικότητας της Doro. Το
πρώτο συνδέεται με το δυναμικό και μαχητικό πνεύμα της μουσικής της, ενώ το
δεύτερο αναδεικνύει τη μελωδικότερη και πιο συναισθηματική της πλευρά. Στη
συνέχεια, το «Rock You 2 Death» έδωσε τη θέση του στο «3 Min Warning», το οποίο
συνοδεύτηκε από drum solo.
Το οργανικό αυτό μέρος αποτέλεσε μια παρένθεση στο
πρόγραμμα, πριν από την επιστροφή στα «Hellbound» και «Revenge». Η επιλογή του
«Breaking the Law», της γνωστής σύνθεσης των Judas Priest, πρόσθεσε μια αναφορά
σε ένα ακόμη ιστορικό όνομα του heavy metal. Ακολούθησε το «All We Are», με το
οποίο ολοκληρώθηκε το κυρίως πρόγραμμα.
Το συγκεκριμένο τραγούδι παραμένει μία από τις πλέον
αναγνωρίσιμες συνθέσεις που συνδέονται με τη Doro και την κληρονομιά των
Warlock. Περισσότερο από μια επιτυχημένη κυκλοφορία, αποτελεί χαρακτηριστικό
κομμάτι της ιστορίας του γερμανικού heavy metal και παραμένει άρρηκτα
συνδεδεμένο με την καλλιτεχνική της ταυτότητα. Η θέση του στο τέλος του κυρίως
set υπογράμμισε τη διαχρονική σημασία εκείνης της περιόδου για την πορεία της.
Ησυνέχειαπεριλάμβανεέξιτραγούδιαστο encore: «Time for Justice», «True as Steel», «Fire in the Sky»,
«Earthshaker Rock», «Evil» και «Metal Tango». Το
εκτεταμένο πρόσθετο πρόγραμμα έδωσε ακόμη μεγαλύτερη έμφαση στη δισκογραφία της
τραγουδίστριας, συνδυάζοντας επιλογές από διαφορετικά στάδια της καριέρας της
και ολοκληρώνοντας ένα πρόγραμμα με έντονο προσανατολισμό στο κλασικό heavy
metal.
Η επιλογή των τραγουδιών επιβεβαιώνει πόσο στενά
παραμένει συνδεδεμένο το συναυλιακό ρεπερτόριο της Doro με τις συνθέσεις που
την καθιέρωσαν κατά την εποχή των Warlock. Δεν πρόκειται απλώς για μια αναδρομή
στο παρελθόν, αλλά για ένα σύνολο τραγουδιών που εξακολουθεί να αποτελεί
αναπόσπαστο μέρος της καλλιτεχνικής της ταυτότητας και της ευρύτερης ιστορίας
του ευρωπαϊκού heavy metal.
Τα setlists
SENSE OF FEAR
Ethereal Requiem (Intro)
Kiss of War
Kleos
Labyrinth
Angel of Steel
Lord of the World
Sense of Fear
DORO – Principal Club Theater,
Θεσσαλονίκη, 10 Οκτωβρίου 2026
I Rule the Ruins
Burning the Witches
Fight for Rock
Metal Racer
East Meets West
Raise Your Fist
Für immer
Rock You 2 Death
3 Min Warning (Drum Solo)
Hellbound
Revenge
Breaking the Law (Judas
Priest cover)
All We Are
Encore
Time for Justice
True as Steel
Fire in the Sky
Earthshaker Rock
Evil
Metal Tango
Επίλογος
Η εμφάνιση των Sense of Fear μαζί με τη Doro έφερε
κοντά δύο διαφορετικές μουσικές διαδρομές μέσα στην παράδοση του heavy metal.
Από τη μία πλευρά, ένα ελληνικό συγκρότημα με μακρά ιστορία και μια πρόσφατη
δισκογραφική δουλειά· από την άλλη, μια καλλιτέχνιδα της οποίας η πορεία έχει
συνδεθεί στενά με μία από τις πλέον αναγνωρίσιμες περιόδους του ευρωπαϊκού
heavy metal.
Η έμφαση στο υλικό των Warlock ανέδειξε τη διαχρονική
απήχηση αυτών των τραγουδιών, ενώ η παρουσία των Sense of Fear υπενθύμισε ότι η
ελληνική metal σκηνή εξακολουθεί να διαθέτει συγκροτήματα με πολυετή δραστηριότητα
και νέα δισκογραφικά βήματα.
Μια βραδιά αφιερωμένη στο κλασικό heavy metal, που
έφερε κοντά το παρελθόν και το παρόν του είδους μέσα από δύο διαφορετικές, αλλά
ουσιαστικές, μουσικές διαδρομές.
U.D.O.,
Nailed To Metal...The Missing Tracks...(2003)
AFM
Records
Το
ζωντανό άλμπουμ που χάθηκε
Αυτή
η κυκλοφορία, δεν ξέρω πραγματικά ποιο σκοπό εξυπηρετεί. Πέρα από το γεγονός
ότι περιλαμβάνει έντεκα κομμάτια ηχογραφημένα ζωντανά, αλλά και το ότι το CD
εξακολουθεί να βρίσκεται εύκολα και καινούργιο σε πολύ χαμηλή τιμή, το Live
From Russia, που είναι και διπλό άλμπουμ, έχει πολύ περισσότερο «ψωμί» μουσικά.
Με
έξι κομμάτια από την εποχή των Accept και, ειδικά, το «X-T-C» από το Eat The
Heat, στο οποίο, ως γνωστόν, δεν τραγουδά ο Udo, το άλμπουμ αποκτά αρκετό
ενδιαφέρον! Ουσιαστικά, η σύνθεση των U.D.O. αντιστοιχεί στα 2/5 των Accept,
καθώς συμμετέχει και ο ντράμερ της κλασικής τους εποχής, Stefan Kaufmann, ο
οποίος, βέβαια, στους U.D.O. είχε αναλάβει τη μία από τις δύο κιθάρες.
Πρόκειται
για ένα άλμπουμ που απευθύνεται αποκλειστικά στους πολύ φανατικούς οπαδούς του
συγκροτήματος. Αν ανήκετε σε αυτή την κατηγορία, τότε γιατί όχι;
English:
The Live Album That Got Lost
I honestly don't know what purpose this release
serves. Apart from the fact that it contains eleven live tracks and that the CD
can still be easily found brand new at a very low price, Live From Russia,
which is also a double album, offers much more musical substance.
With six songs from the Accept era, and especially
“X-T-C” from Eat The Heat, on which, as we all know, Udo is not the vocalist,
this album becomes quite interesting! Essentially, the U.D.O. line-up
represents two-fifths of Accept, as it also features Stefan Kaufmann, the drummer
from Accept's classic era, who, of course, had taken over one of the two guitar
positions in U.D.O.
This is an album aimed exclusively at the band's most
die-hard fans. If you belong to that category, then why not?
I don't think I need to tell you which musical
direction this band has chosen to follow... I mean, just by reading the album's
title, everything becomes apparent and crystal clear! Now, all we need to do is
take a closer look at the particular black metal approach OGEN have adopted.
Hailing from Italy, OGEN is a sole-creator project,
with multi-instrumentalist Hartagga handling all songwriting and
instrumentation with the sole exception of the drums. Following a traditional
black metal path, the project draws heavily on the primitive, old-school
Norwegian sound, defined by frozen riffs, gloomy atmospheric textures, and a
raw approach to songwriting. However, there is more than one side to Black Metal
Unbound, as the record also incorporates dark melodic threads, occasional
symphonic accents, and an overall blackened aura that deeply permeates the
compositions.
The tempos are predominantly fast, driven by
relentless blast beats, though well-placed mid-tempo passages occasionally step
in to provide a welcome change of pace. Both the production values and artistic
direction remain steadfastly committed to the genre's classic roots, staying
true to traditional sensibilities without straying too far from established
boundaries.
To wrap it all up, this is a release tailored for
purists of old-fashioned black metal, offering just enough melodic and
atmospheric nuance to provide variety without ever compromising its fundamental
character.
American avant-garde black metal project Gull Skull
has released its debut album, My Favorite Season: Nuclear Winter. The album was
recorded, mixed, and mastered at Rampike Studios by sole member Cicuta
Maculata.
Rooted in Appalachia, USA, Gull Skull combines
dissonant tremolo-picked guitars and relentless blast beats with electronic
frequencies, industrial hums, and layers of static. The result is a raw,
noise-driven soundscape reflecting themes of geopolitical anxiety, total
warfare, and nuclear devastation.
I've just discovered a real treasure in the extreme
metal scene, and this is a band I'm going to keep coming back to whenever I
need my mind blown away! ALCHERA is a name every death metal maniac should be
acquainted with, as this German band delivers a powerful and uncompromising
blend of brutality, melody and technical craftsmanship. Their music sweeps you
away with razor-sharp riffs, a concrete rhythm section and compositions that
combine sheer aggression with a remarkable sense of atmosphere.
Formed in 1997, ALCHERA released their debut album in
2003, only to return with their sophomore effort approximately eight years
later. Why such a talented band has taken so long to deliver a follow-up
remains a mystery to me, but, as we Greeks say, better late than never! Era is
certainly an album worth keeping close.
The musicianship on display is impressive, with a
sound that is sharp, raw and brutal without sacrificing melody or intricate
guitar work. The compositions are further enhanced by the band's diversity and
their ability to incorporate different influences without losing sight of their
death metal foundations. Both the brutal and melodic sides of the genre are
well represented, while black metal touches, a cold, epic atmosphere and even
some classic heavy metal riffs and passages add further depth to the material.
The combination of brutal and higher-pitched vocals, a
three-guitar attack and a pounding rhythm section gives the songs considerable
weight and ferocity. At the same time, the guitar arrangements provide enough
variety to prevent the album from becoming one-dimensional, while the very good
production allows the different elements to work effectively together.
All in all, Era is a strong and varied death metal
release that balances aggression, melody and atmosphere with confidence.
ALCHERA have delivered an album that deserves to be discovered by fans of
extreme metal, and this is definitely one you don't want to miss!
Το
New Wave of British Heavy Metal είχε και άλλα συγκροτήματα αποτελούμενα από
τρεις μουσικούς εκείνη την εποχή, όπως οι Tank και οι Venom, για να μην
προσθέσω και τους Motörhead, που προϋπήρχαν του συγκεκριμένου κινήματος. Οι
αδελφοί John και Mark Gallagher, μαζί με τον Rob Hunter, αποτελούν μια
περίπτωση, αν όχι μοναδική, σίγουρα από τις λίγες.
Αυτός
εδώ ήταν ο δίσκος με τον οποίο έκανε το ντεμπούτο της η τριάδα και, κατά τη
γνώμη μου, ένα από τα καλύτερα ντεμπούτα συγκροτημάτων, δίπλα στα ομότιτλα Iron
Maiden (1980) και Saxon (1979), καθώς και στο Welcome to Hell των Venom, που
κυκλοφόρησε την ίδια χρονιά, το 1981.
Γρήγορος
και άμεσος, με νευρικούς ρυθμούς και διάθεση για χαβαλέ στους στίχους, αποτελεί
το πρώτο από τα τρία κλασικά άλμπουμ τους που ακολούθησαν. Περιλαμβάνει μερικούς
από τους πλέον αναγνωρίσιμους ύμνους τους, όπως το Lambs to the Slaughter, το
οποίο διασκεύασαν αργότερα οι Γερμανοί thrashers Kreator, το Hellraiser, το
ομότιτλο κομμάτι, τα Hell Patrol και Hard Ride, το προδρομικό για το Power
Metal For the Future, καθώς και το Tyrant of the Airways. Στον δίσκο συναντάμε,
επίσης, τη διασκευή στο Action των Sweet, ένα τραγούδι που έχουν διασκευάσει
και οι Def Leppard!
Με
λίγα λόγια, ένα άλμπουμ που, όπως θα το χαρακτήριζα, αποτελεί από μόνο του μια
συλλογή τύπου «best of»!
English:
Another Trio of Madmen Among Us!
The New Wave of British Heavy Metal had other bands
consisting of three musicians back in the day, such as Tank and Venom, not to
mention Motörhead, who predated the movement itself. The Gallagher brothers,
John and Mark, together with Rob Hunter, were part of a rather rare breed, if
not a unique case.
This was the trio’s debut album and, in my opinion,
one of the finest debut albums in heavy metal, standing alongside the
self-titled Iron Maiden (1980) and Saxon (1979), as well as Venom’s Welcome to
Hell, which was released in the same year, 1981.
Fast and direct, driven by nervous rhythms and a
playful, tongue-in-cheek lyrical attitude, it was the first of three classic
albums that would follow. It features some of the band’s most celebrated
anthems, including Lambs to the Slaughter, later covered by German thrashers
Kreator; Hellraiser; the self-titled track; Hell Patrol; Hard Ride; the Power
Metal-forerunner For the Future; and Tyrant of the Airways. The album also
includes a cover of Sweet’s Action, a song that has also been covered by Def
Leppard!
In short, this is an album that, as far as I’m
concerned, is practically a “best of” collection in its own right!
Ο
πρώτος προσωπικός δίσκος της Doro Pesch ή, ίσως, ο τελευταίος στον οποίο
εμφανίζεται ως Warlock. Ηχογραφημένος στην Αμερική, όπως και το πραγματικά
τελευταίο άλμπουμ των Warlock, Triumph and Agony, κυκλοφόρησε σε μια περίοδο
κατά την οποία το συγκρότημα αντιμετώπισε νομικά προβλήματα σχετικά με τη χρήση
του ονόματός του. Έτσι, η ξανθιά τραγουδίστρια συνέχισε τη μουσική της πορεία
ως σόλο καλλιτέχνιδα, ακολουθώντας τα πιο εμπορικά μονοπάτια των δύο τελευταίων
άλμπουμ των Warlock.
Heavy
Metal με μια δόση αμερικανικού ήχου, ας το πούμε και Hard & Heavy, αν και ο
όρος αυτός είναι μάλλον αδόκιμος! Η Doro, η οποία εκείνη την εποχή ήταν ακόμη
πολύ εμφανίσιμη, παρά το μικρό της ανάστημα, πλαισιώνεται από γνωστούς
μουσικούς. Στα ντραμς συναντάμε τον Bobby Rondinelli, από την εποχή των Rainbow
με τον Joe Lynn Turner, ενώ στην κιθάρα βρίσκεται ο Jon Devin και στο μπάσο ο
Tommy Henriksen. Στα πλήκτρα έχουμε έναν ακόμη γνώριμο μουσικό, τον Claude
Schnell, γνωστό από τα τέσσερα πρώτα άλμπουμ του DIO.
Η
λογική του προσωπικού δίσκου γίνεται φανερή από το πρώτο κιόλας κομμάτι, τη
διασκευή στο A Whiter Shade of Pale των βετεράνων rockers Procol Harum, που
έγιναν γνωστοί τη δεκαετία του ’60. Ακολουθούν άλλα δώδεκα τραγούδια, σε ένα
χορταστικό άλμπουμ με τις δυνατές και τις λιγότερο ενδιαφέρουσες στιγμές του.
Τα Save My Soul, World Gone Wild,
Angels with Dirty Faces, Hard Times, I Am What I Am, Cry Wolf, Under the Gun και River of Tears, μαζίμεμπαλάντεςόπωςτο Beyond the Trees, αναδεικνύουντηφωνήτης Doro.
Εκείνη
την εποχή, η τραγουδίστρια δεν είχε ακόμη καταφέρει να περιορίσει τη βαριά
γερμανική προφορά της στους αγγλικούς στίχους — κάτι που, εδώ που τα λέμε, δεν
τελειοποίησε ποτέ!
English:
This Girl Just Won’t Stop!
Doro Pesch’s first solo album or, perhaps, the last
one on which she appears under the Warlock name. Recorded in America, like the
actual final Warlock album, Triumph and Agony, it came out during a period when
the band faced legal problems over the use of its name. As a result, the blonde
singer continued her musical career as a solo artist, following the more
commercial direction established on Warlock’s final two albums.
Heavy Metal with a touch of American influence, or
perhaps Hard & Heavy, although that term is rather questionable, to say the
least! Doro, who was still quite a striking presence at the time despite her
petite stature, is backed by a lineup of familiar musicians. Behind the drum
kit is Bobby Rondinelli, known for his time with Rainbow during the Joe Lynn
Turner era, while Jon Devin handles the guitar and Tommy Henriksen the bass. On
keyboards, we find another familiar name, Claude Schnell, best known for his
work on DIO’s first four albums.
The album’s solo-artist approach becomes apparent from
the very first track, a cover of A Whiter Shade of Pale by veteran rockers
Procol Harum, who rose to prominence in the 1960s. Twelve more tracks follow,
making this a substantial release with its share of highlights and less compelling
moments. Songs such as Save My Soul, World Gone Wild, Angels with Dirty Faces,
Hard Times, I Am What I Am, Cry Wolf, Under the Gun and River of Tears, along
with ballads like Beyond the Trees, put Doro’s voice firmly in the spotlight.
Back then, the singer had yet to overcome her strong
German accent when singing in English — something that, to be fair, she never
quite perfected!
