REVIEW: ACCEPT, Eat The Heat

 

ACCEPT, Eat The Heat (1989)

RCA

Πολλοί το δοκίμασαν, ελάχιστοι επέζησαν

Με τον κύριο Dirkschneider να έχει ήδη δώσει δείγματα γραφής με τους U.D.O., κυκλοφορώντας το Animal House (με τα περισσότερα κομμάτια του άλμπουμ να φέρουν την υπογραφή των Accept) και, την ίδια χρονιά, το Mean Machine, η παλιά του ομάδα στρατολογεί τον David Reece (πρώην Bonfire), ο οποίος έχει αξιοπρεπέστατη απόδοση στο μικρόφωνο, καθώς και τον Jim Stacey στις δεύτερες κιθάρες, και παρουσιάζει το Eat the Heat.

Πρόκειται για μια προσπάθεια να ακουστούν σαν μια μπάντα με βασική επιδίωξη να υιοθετήσει τον ήχο του Glam/Hair Metal, με απώτερο σκοπό την αμερικανική αγορά! Σε λιγότερο από έναν χρόνο, διαλύονται ξανά και τα πράγματα αρχίζουν σιγά σιγά να οδηγούνται προς ένα reunion.

Από το άλμπουμ, ας πούμε ότι τα «X-T-C», «Generation Clash», «D-Train» και «Chain Reaction» τρώγονται. Μάλιστα, το δεύτερο επανηχογραφήθηκε αργότερα από την ίδια την μπάντα, με τον Udo και πάλι στα φωνητικά, ενώ το πρώτο το έχει «διασκευάσει» ξανά ο Udo με το προσωπικό του σχήμα, τους U.D.O., καθώς παραμένει κάπως μπερδεμένο το πότε γράφτηκαν τα κομμάτια και από ποια πρώην ή τότε νυν μέλη των Accept.

Αν δεν έφερε το λογότυπό τους, θα ήταν ένα πολύ καλό άλμπουμ για μια πρωτοεμφανιζόμενη μπάντα. Εφόσον, όμως, γράφει Accept πάνω στη γωνία, το αποτέλεσμα δεν είναι το αναμενόμενο.

English:

Many Tried, Few Survived

With Mr. Dirkschneider having already made his intentions clear with U.D.O., releasing Animal House (most of whose tracks were penned by Accept) and, in the same year, Mean Machine, his former band recruits David Reece (ex-Bonfire), who delivers a respectable performance on vocals, as well as Jim Stacey on second guitar, and comes up with Eat the Heat.

The idea is to sound like a band whose main ambition is to embrace the Glam/Hair Metal sound, with the American market as the ultimate target! Less than a year later, Accept split up again, and the wheels gradually begin turning towards a reunion.

As for the album itself, let's just say that "X-T-C," "Generation Clash," "D-Train" and "Chain Reaction" are reasonably palatable. In fact, the second track was re-recorded by the band years later, with Udo back on vocals, while the first has also been "covered" by Udo with his own band, U.D.O. The whole matter remains somewhat confusing, though, as it is not entirely clear when the songs were written or which former or then-current members of Accept were responsible for them.

Had it not carried the Accept logo, this would have been a very good album for a band making its debut. However, when the Accept name is stamped on the cover, the result falls short of expectations.

Τάκης "Ε-Μortal One" Γιώτης!