REVIEW: CATHEDRAL, The Garden Of Unearthly Delights

 

CATHEDRAL, The Garden Of Unearthly Delights (2005)

Nuclear Blast Records

Επιστροφή στο παρελθόν και στο πουθενά.

Μετά τα δύο πιο βαριά και ασήκωτα δημιουργήματά τους, εδώ στην όγδοη δουλειά τους—δύο δίσκοι και μερικά χρόνια πριν πέσει η αυλαία γι’ αυτό το συγκρότημα—βγαίνει το Doom Metal άλμπουμ της επιστροφής τους, σε όλη τη μεγάλη του μεγαλοπρέπεια, και μάλιστα ξεκινά από το περιτύλιγμά του. Το εξώφυλλο του δίσκου παραπέμπει στα κλασικά τους της προηγούμενης δεκαετίας, ενώ το περιεχόμενο διαθέτει ακόμα λιγότερα βαριά σημεία από το «The VIIth Coming», προβάλλοντας το groove στοιχείο—προς χαρά των παλιών φίλων τους.

Καρποί μέσα στον ηχητικό «κήπο των αντί-επίγειων απολαύσεων» είναι τα «Death A.D.», «Tree of Life and Death», «Upon Azrael's Wings», «Corpsecycle», «Fields of Zagara», «Oro the Manslayer», «Beneath a Funeral Sun» και το περίπου τριάντα λεπτά έπος «The Garden», προσφέροντας πάντα την ανάμνηση ενός από τα πιο αντιπροσωπευτικά δείγματα γραφής ενός σχήματος που έχει αγγίξει το επίθετο «θρυλικό» ουκ ολίγες φορές!

English:

Return to the past and to nowhere.

Following their two heaviest and most burdensome creations—two albums and several years before the curtain fell on this band—comes their comeback Doom Metal album, in all its grand splendor, and it even begins with its packaging. The album cover references their classic designs from the previous decade, while its content features even fewer heavy moments than "The VIIth Coming," highlighting the groove element—much to the delight of their longtime fans.

Within this sonic "garden of anti-earthly pleasures" are tracks like "Death A.D.," "Tree of Life and Death," "Upon Azrael's Wings," "Corpsecycle," "Fields of Zagara," "Oro the Manslayer," "Beneath a Funeral Sun," and the nearly thirty-minute epic "The Garden," always offering a reminder of one of the most representative examples of a band that has often touched upon the adjective "legendary."

Τάκης "Ε-Μortal One" Γιώτης