Κυριακή, 26 Απριλίου 2015

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ EXUMER - Fire & Damnation



EXUMER - Fire & Damnation
Metal Blade Records
Οι Exumer  είναι μια από τις θρυλικές μπάντες που κάθε underground μεταλλάς την έχει έστω ακουστά... Ο λόγος ένα cd το οποίο πλέον δύσκολα ακούγεται , κυρίως λόγω παραγωγής... Πολλά έχουν αλλάξει απο τότε αλλά οι Γερμανοί έπειτα απο δεκαετίες επιστρέφουν με έναν δίσκο που σίγουρα δείχνει οτι η σκουριά δεν τους πιάνει! Το ομότιτλο "Fire & Damnation" που ξεκινά τον δίσκο σε κάνει να θέλεις και εσύ να τραγουδήσεις το ρεφρέν και να αρχίσεις να ξανανοστεύεις ότι μπάντες με ύπαρξη 30 χρόνια και, μπορούν ακόμα να προσφέρουν! Ο δίσκος γενικά είναι αυτό που λέμε thrash στα μούτρα, και όχι μόνο, με το χάρισμα οτι δεν είναι ακραίος και ακούγεται μονοκοπανιά! Οι κιθάρες είναι δυνατά και καλοπαιγμένες, riff που ξεφεύγουν από τα δεκαταέκτα σε tempo 180 plus, και το μια μια που λεμε.,. Τύμπανα πεντακάθαρα και μια πώρωση ξεχειλίζει πίσω από τα μελωδικά σημεία που εκπλήσσουν! Η αλήθεια όταν το άκουσα μια δυο φορές δεν άντεχα τα φωνητικά, σύντομα καταλαβαίνεις όμως ότι αυτός ο κακόφωνος φωνακλάς που ας λέμε την αλήθεια ακούγεται σαν γριά με ορμόνες, δίνει πράγματα σε αυτό που κάνει, δίνει πώρωση βασικό στοιχείο για το είδος. Θα έλεγα οι Exumer εδώ θυμίζουν αρκετά τους καλούς Slayer, και κάποιοι ανατολίτικοι ρυθμοί γεμίζουν το όλο θέμα! Ζωντανή αίσθηση, παραγωγή που ακολουθεί την εποχή στην οποία ζούμε, και αληθινό παίξιμο δίχως τεχνικά σημεία στα οποία ίσως να μην μπορούσαν να αντεπεξέλθουν είναι κάποια συν ακόμα. Έχοντας ακούσει το Waking the Fire [Demo 2009] από τους Exumer  νόμιζα ότι θα δοκίμαζαν κάτι πιο ακραίο και τεχνικό αλλά προς τιμή τους δεν παρασύρθηκαν ούτε από την εποχή γκρούβας στην οποία ζούμε, ούτε από τους ακραίους ρυθμούς που κάποιοι δίνουν και κάποιοι άλλοι προσπαθούν μάταια να ακολουθήσουν!
Προσπάθησα να βρω αρνητικά αλλά δυσκολεύομαι, σίγουρα κάποια riff είναι ξαναπαιγμένα, αλλά ποιον νοιάζει! Ίσως το μόνο αρνητικό θα έλεγα είναι ότι τα τύμπανα δεν πειραματίστηκαν καθόλου, ωστόσο ότι παίζει ο drummer είναι παιγμενο άψογα, ταιριάζει απόλυτα, αλλά λείπει το κάτι παράπονο! Το ίδιο ισχύει και με τον μπασίστα  ο οποίος είναι πολύ χαμηλά αλλά δεν σε αφήνει το σύνολο να νοιαστείς για τέτοιες λεπτομέρειες! Ακόμα και το εξώφυλλο είναι δυνατό , με την μασκότ τους να είναι το σημάδι της επιστροφής της μπάντας! Στην μέση περίπου συναντάμε και τον Paul Arakari να δίνει την δική του αντίληψη στα φωνητικά, με την κατάσταση να γίνεται 80s thrash. Κομμάτι που ξεχώρισα ειναι το The Weakest Limb, 03λεπτά 52 δεύτερα  με ότι θέλει να ακούσει ένας οπαδός της μπάντας! Η επιστροφή των Exumer κατά την γνώμη μου στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία ! Τον προτείνω ανεπιφύλακτα σε όλους τους οπαδούς του είδους!
Thanasis Karadimos