REVIEW: IMPELLITERI, Venom

 

IMPELLITERI, Venom (2015)

Rock Of Angels Records

Από τα καταχθόνια κατάστιχα των βιρτουόζων

Ο Chris Impellitteri βρίσκεται σε κιθαριστικό οργασμό, παραδίδοντας ένα ακόμη άλμπουμ στα όρια του υπερβολικού, αλλά δοσμένο με ιδιαίτερα όμορφο τρόπο. Σίγουρα, υπάρχουν άπειρα riffs, στην πλειονότητά τους ταχύτατα, με τα χαρακτηριστικά solo του Chris να κυριαρχούν σε κάθε σχεδόν κομμάτι. Αν και κρύβουν μια πολυμορφία, είναι πιο «στο καρφί» από εκείνα άλλων, ίσως πιο γνωστών εραστών της εξάχορδης κυρίας (Malmsteen, για παράδειγμα). Παράλληλα, τα χαρακτηριστικά ρεφρέν συμπληρώνουν το μουσικό τοπίο, με ελάχιστα έως καθόλου νεωτεριστικά στοιχεία σε συνθετικό επίπεδο. Έτσι, κινούμαστε σε κλασικές U.S. Power Metal φόρμες, από έναν άνθρωπο που ειδικεύεται στα ευχάριστα καψόνια.

Η παρουσία του Rob Rock στο μικρόφωνο ανεβάζει αναμφίβολα το επίπεδο των κομματιών, χάρη στην πολύ καλή αλλά και ιδιαίτερη φωνή του. Στιγμές όπως τα Venom, Empire Of Lies, We Own The Night, Nightmare, Jehovah, Time Machine και Domino Theory ξεχωρίζουν μέσα στο άλμπουμ.

Ακόμη και σήμερα, έντεκα χρόνια μετά, εξακολουθώ να πιστεύω ότι πρόκειται για ένα αρκετά καλό album.

English:

From the Infernal Archives of Virtuosos

Chris Impellitteri is in a state of guitar-playing ecstasy, delivering yet another album that borders on excess, yet is executed in a truly beautiful way. There are certainly riffs galore, most of them blisteringly fast, with Chris’s trademark solos dominating almost every track. Although varied in their approach, his solos are more straight-to-the-point than those of other, perhaps better-known lovers of the six-string lady (Malmsteen, for instance). The trademark choruses round out the musical picture, with little to no innovation on the compositional front. In other words, we are dealing with classic U.S. Power Metal formulas, delivered by a man who specializes in pleasantly punishing his listeners.

Rob Rock’s presence behind the microphone undoubtedly elevates the material, thanks to his excellent yet distinctive voice. Tracks such as “Venom,” “Empire Of Lies,” “We Own The Night,” “Nightmare,” “Jehovah,” “Time Machine” and “Domino Theory” stand out among the album’s highlights.

Even today, eleven years later, I still believe this is a pretty good album.

Τάκης "Ε-Μortal One" Γιώτης!