REVIEW: PRETTY MAIDS, Carpe Diem

 

PRETTY MAIDS, Carpe Diem  (2000)

Massacre Records

Κάθε τέλος, μία αρχή.

Από πριν είχαν δώσει σημάδια ανάκαμψης, αλλά το συγκεκριμένο άλμπουμ των Δανών heavy rockers μάς άλλαξε ακόμη πιο θετικά την άποψη. Η αλήθεια είναι ότι στον μελωδικό Hard ’n’ Heavy ήχο αποτελούν ένα από τα πιο χαρακτηριστικά σχήματα. Ένα σύνολο από πολύ καλά κομμάτια στις αρχές (τότε) του νέου αιώνα, με τη σύνθεση των Ronnie Atkins (φωνή), Ken Hammer (κιθάρα), Kenny Jackson (μπάσο) και Michael Fast (ντραμς), και με ήχο που ισορροπεί ανάμεσα σε πιο έντονο ευρωπαϊκό και αμερικανικό «μπαλλαντοειδές» στυλ, ανεβάζουν τουλάχιστον με σταθερή ταχύτητα το ενδιαφέρον του κοινού, το οποίο κατά γενική ομολογία είχαν χάσει μετά το 1990.

Ξεχωρίζουν τα Violent Tribe, Carpe Diem, το σε power metal δομή γραμμένο Tortured Spirit, καθώς και τα Poisoned Pleasures, Until It Dies, The Unwritten Pages, Time Awaits No One, Invisible Chains. Και ακόμη, η ανοδική τους πορεία είχε τότε να δώσει αρκετό δισκογραφικό υλικό στο κοντινό μέλλον.

English:

Every ending, a beginning. 

They had already shown signs of recovery, but this particular album from the Danish heavy rockers shifted our opinion even more positively. The truth is that within the melodic Hard ’n’ Heavy sound, they remain one of the genre’s most defining acts. A collection of very strong tracks at the dawn of the new millennium, featuring the lineup of Ronnie Atkins (vocals), Ken Hammer (guitar), Kenny Jackson (bass) and Michael Fast (drums), and a sound balancing between a more intense European approach and an American, ballad‑leaning style, steadily rekindled the interest of a fanbase they had largely lost after 1990.

Standout moments include Violent Tribe, Carpe Diem, the power‑metal‑structured Tortured Spirit, as well as Poisoned Pleasures, Until It Dies, The Unwritten Pages, Time Awaits No One and Invisible Chains. And even then, their upward trajectory promised plenty more studio material in the near future.

Τάκης "Ε-Μortal One" Γιώτης!