Σάββατο, 10 Ιουνίου 2017

THE LAST WILL AND TESTAMENT OF ROSALIND LEIGH




THE LAST WILL AND TESTAMENT OF ROSALIND LEIGH
Υπόθεση : Όταν ένας συλλέκτης αρχαιοτήτων κληρονομεί το σπίτι της  πεθαμένης μητέρας του, συνειδητοποιεί ότι ζούσε σε ένα ιερό αφιερωμένο σε μια μυστηριώδη λατρεία. Αλλά σύντομα βρίσκει ότι το καταπιεστικό πνεύμα της μητέρας του είναι ακόμα εκεί, καθώς και με τη βοήθεια των αντικειμένων στο σπίτι προσπαθεί να επικοινωνήσει μαζί της και να μεταφέρει ένα επείγον μήνυμα.

Πραγματικά λείπουν ταινίες τρόμου που δεν βασίζονται αποκλειστικά στο ξάφνιασμα ή να δημιουργούν σκηνές προκλητικές με σκοπό την πρόκληση μόνο. Αυτό δείχνει μια αντιμετώπιση «αρπαχτής» από πολλούς δημιουργούς του είδους, μιας και το να κάνεις ταινία τρόμου με οικονομικό προϋπολογισμό και να μη ζημιώσεις είναι σχετικά εύκολο.  Αυτό, όμως που ξεχνούν οι δημιουργοί αυτοί είναι ότι μια ταινία τρόμου πρέπει να είναι ατμοσφαιρική. Να σε υποβάλει λίγο λίγο στον «τρόμο» που δημιουργεί μέχρι την κορύφωσή του. Επίσης τέτοιες ταινίες απολαμβάνεις καλύτερα όταν αρχίζεις να συμπάσχεις με τους κύριους χαρακτήρες και να ενδιαφέρεσαι γι’ αυτούς.

Όλα αυτά, λοιπόν, βρίσκονται σε αυτή την ταινία σε σωστές δόσεις. Ο χώρος και η διακόσμηση του σπιτιού παίζουν σημαντικό ρόλο στην ταινία. Θα έλεγα μάλιστα ότι το σπίτι παρουσιάζεται ως μια οντότητα από μόνο του (ειλικρινά εγώ θα αγριευόμουνα να μείνω στο συγκεκριμένο σπίτι μόνος μου όπως κάνει ο ήρωας της ταινίας). Πέραν όμως του τρόμου που σε καθηλώνει και έρχεται σε μικρές δόσεις μέχρι την κορύφωσή του, η ταινία αυτή είναι παράλληλα και μια αλληγορία για τη θρησκεία και φυσικά τον τρόπο που σκέπτονται και ενεργούν οι βαθιά θρησκευόμενοι άνθρωποι απέναντι και στην ίδια τους την οικογένεια.

Προσωπικά πιστεύω ότι εδώ έχουμε ένα διαμαντάκι του σύγχρονου κινηματογράφου τρόμου το οποίο μας συστήνει έναν πολλά υποσχόμενο νέο σκηνοθέτη (είναι νομίζω η πρώτη ταινία μεγάλης διάρκειας που κάνει). ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΜΟΝΟΙ ΣΑΣ ΑΝ ΤΟΛΜΑΤΕ…
Παραστατίδης Νικόλαος