Σάββατο, 12 Δεκεμβρίου 2015

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ Byzantium (2012)



Απ' τις καλύτερες ταινίες που είδα τον τελευταίο καιρό. Byzantium (2012). Βρετανικής παραγωγής, από τον Ιρλανδό σκηνοθέτη· Neil Jordan. Η δραματική αυτή ταινία υπερέχει σε όλα: σκηνοθεσία, σενάριο, ερμηνείες, υπόθεση, όλα εκπληκτικά δεμένα και η ταινία ρέει τόσο αρμονικά, που σε κάθε σκηνή μονολογείς, (τι όμορφη ταινία βλέπω).
Είναι μια ιστορία με εξανθρωπισμένα βαμπίρ που έρχεται να προστεθεί σε μια λίστα ταινιών ενός νέοσχηματισμένου κινηματογραφικού είδους, αυτού που αναμειγνύει τις ιδιότητες των αιμοδιψών βαμπίρ με εκείνες των ανήσυχων ανθρώπων, αυτού του είδους που μας προτείνει έναν φαντασιακό κόσμο πέρα από τα συνηθισμένα και μας μεταφέρει έτη φωτός από την πραγματικότητα. Τα κεντρικά πρόσωπα της ιστορίας είναι δύο γυναίκες, δύο πανέξυπνα και δυναμικά βαμπίρ που περιπλανώνται στους δρόμους της Μ. Βρετανίας από τον 18ο αιώνα. Η Eleanor και η Clara είναι δύο κυνηγημένες νεαρές γυναίκες, οι οποίες αναζητούν καταφύγιο σε μια παρηκμασμένη και σχεδόν εγκαταλελειμμένη παραθαλάσσια κωμόπολη κάπου στην Αγγλία. Η ταυτότητα και τα μυστικά των δύο γυναικών, όμως, θα αλλάξουν οριστικά τη ζωή αρκετών από τους λιγοστούς κατοίκους της μικρής πόλης. Η Ελέανορ και η Κλάρα είναι δύο μυστηριώδεις κι άστεγες γυναίκες που δραπετεύουν από έναν τόπο εγκλήματος για να βρεθούν σε ένα ξεχασμένο παραθαλάσσιο τοπίο. Προσπαθούν να βρουν κάποια χρήματα ζητιανεύοντας στην ευτελή προκυμαία και σε φτηνά ξενοδοχεία. Η Κλάρα αποδεικνύεται πιο πρακτική, πουλάει το κορμί της. Θα γνωρίσει τον μοναχικό και ντροπαλό Νόελ, που του παρέχει μια στέγη στο καταθλιπτικό του μικρό ξενοδοχείο, το Βυζάντιο. Η Κλάρα θα καταφέρει να το μετατρέψει σε οίκο ανοχής. Η Ελέανορ θα γνωρίσει τον ανοιχτόμυαλο Φρανκ και θα του πει την αλήθεια για τη ζωή της. Του εξηγεί πως η Κλάρα είναι μητέρα της και πως γεννήθηκε το 1804. Θα είναι πάντα 165 ετών και θα πρέπει να πίνουν αίμα για να επιβιώσουν. Στην μικρή, ήσυχη πόλη, άνθρωποι αρχίζουν να βρίσκονται νεκροί.

Χρήστος Σαχτούρης